Zazaca Öğren

Zazaca - Türkçe Sözlük

Kaynak: Zazaca - Türkçe Sözlük (Harun Turgut, Tij Yayınları)

  • B
  • b — b(be)
  • baba (n) — baba
  • babaegit — babayiğit, güçlü kuwetli; | iıi yarı; | mert, cesur
  • babaegitê (ra) — babayiğitlik
  • babet (n) — felaket; | çeşit
  • babet... ser ameyiş — başına bir felaket gelmek, üzücü bir olayla karşılaşmak
  • babo — ay baba!
  • bac (n) — vergi, para cezası
  • bacar (n) — kent, şehir
  • bacaricê (m) — kentlilik, şehirli olma durumu
  • bacarıc — kentli, şehirli
  • baci, baji — sonra, sonradan
  • bacina, bajna — sonra, daiıa sonra
  • bacunax (n) — bacanak
  • bacunaxê (m) — bacanaklık
  • bacılki — başıboş gezen; | sahipsiz (hayvan)
  • bacılki gerayış — başıboş gezmek, avare avare dolaşmak
  • bacılkiye (m) — başıboşluk, sorumsuzluk
  • bad — sonra, -den sonra
  • badıy ...-a — -den sonra
  • baharat (n) — balıaıat
  • baharatın — baharatlı
  • bakla (m) — (bir tane) taze fasulye, kırmızı fasulye; | bakla
  • baklâ potış — taze fasulye pişirmek
  • baklâ qeşelnayiş — taze fasulyenin kılçıklarım almak ve doğramak
  • baklek (m) — yenilebilen bir ol
  • balate (n) — lime, parça; | (mcyve için) olgunlaşmaya başlama, yenilir hale gelme durumu
  • balate bıyayış — yırtılmak; | paıçalanmak; | (meyve için) yenilir duruma gelmek, olgunlaşmak
  • balate de-kotış — (meyve) olgunlaşmaya başlamak
  • balate kerdış — parçalamak, parça parça etmek; | yırtmak
  • balateynı — parçalanmış, yırtık; | yenilir duruma gelmiş (meyve)
  • balduz (m) — baldız
  • balete balete — lime lime, yırtık
  • baliğ — baliğ, ergin, buluğ çağına ermiş olan
  • baliğ bıyayış — baliğ olmak, buluğa ermek, ergenleşmek
  • baliğe (m) — ergenlik, erginlik
  • balon (m) — balon
  • balışna (m) — yastık
  • band (m) — bant
  • bander bıyayış — öğrenmek,alışmak
  • bander kerdış — öğretmek, alıştırmak
  • bander, bunder (n) — öğrenme
  • banderê (m) — öğretim, öğrenim
  • banderbıyayc — öğrenmiş olan, alışık, alışkın
  • banderkerde — öğretilmiş olan
  • banka (m) — banka
  • bankaci — bankacı
  • bankaciye (m) — bankacılık
  • bankadı perê ra fıstış — bankaya para yatırmak
  • bankara perê untış — bankadan para çekmek
  • bapir — dede
  • bapirık — dede, ata
  • baq (m) — saç demeti, saç lülesi
  • baqir, baxir (n) — bakır
  • baqirci — bakırcı
  • baqlewa (m) — baklava
  • bar (n) — yük
  • bar (m) — pay, hisse
  • bar (n) — bar, içkili danslı eğlence yeri
  • bar bıyayış — yüklenilmek; | (birinc) yük olmak
  • bar bıyayış — paylaşılmak, bölüşülmek
  • bar kerdış — yüklemek, yük yüklemek, yük vurmak
  • bar kerdış — bölüşmek, paylaşmak; | pAylaştırmak; | göç etmek, evini bir yerden başka bir yere taşımak
  • bar purye nayış — yükü bağlamak, (birinin sırtına) yükü bağlamak; | yük yüklemek, yük vurmak
  • bar we nayış — yüklemek, üzerine yük yüklemek
  • bar \\ve-gırotış — yük taşımak, yük yüklenmek, yükü sırtlamak, yük kaldırmak
  • baraz — saldırgan, gavgacı, korkmayan
  • baraznayış — içine zorla sokmak; | saldırtmak
  • barazıyayış, barızıyayış — azarlamak, üzerine bağırmak; | üstüne yürümek, saldırmak
  • barçiyck, bariçek — incecik, çok ince
  • barey xue gırotış — payını almak
  • bargırun — yükü ağır olan, sorumluluğu ağır olan
  • bariyê (m) — incelik, kalınlığı az olma durumu
  • barkerde — yüklü, yüklenmiş olan; | bölüştürülnıüş olan
  • barut (n) — barut
  • barut bıyayış — barut olmak, çok kızmak, çok öfkelenmek
  • barı — ince, kalın karşıtı, kalınlığı az olan
  • barı bıyayış — incelmek, kalınlığı azalmak; | zayıflamak
  • barı kerdış — inceltmek, kalınlığı azaltmak
  • barıy xue gırotış — yükünü almak
  • barıy... gırun bıyayış — yükü ağırlaşmak; | ağırlık basmak, üzerine ağırlık çökmek; | sıkıntılı duruma girmek, ağır yükün altma girmek
  • barıyen — en ince olan
  • barıyer — daha ince
  • basare — sahipsiz (yer, hayvan); | avare, başıboş
  • basareyê (m) — avarelik, başıboşluk
  • bastiyeq (n) — bastık, pestil
  • bastiyeq vetış — pestil çıkarmak
  • bastiyeqiy rêz — üzüm pestili
  • bastiyeqiy tûyun — dut pestili
  • basur (m) — basur
  • basımca (m) — kurutulmuş kayısı
  • batal — işsiz, boşta olan, çalışmayan; | geçeısiz
  • batal bıyayış — çalışmamak, boşta olmak, işsiz olak; | geçersiz olmak
  • batal gêrayiş — boşta gezmek, işsiz dolaşmak
  • batal mendış — boş kalmak, işsiz kalmak
  • batalê (m) — çalışmama durumu, işsizlik, işsiz kalma; | geçersiz olma durumu
  • batalera çûlagê — boş durmaktansa ucuz çalışmayı yeğlemek
  • batiyeq kerdış — pestil yapmak
  • battal — battal, geçersiz
  • battal bıyayış — battal olmak
  • battal kerdış — battal etmek
  • batune (n) — göz kapağının iç kısmı
  • batuney çim — göz yuvarlağının içi kısmı, göz kapağının içi
  • baw, bawk — baba
  • bawkai — dede, ata
  • bawkê — babalık
  • bawo — baba! (seslenme durumu)
  • baxçe (n) — bahçe
  • baxçe-dı — bahçede
  • baxçeci — bahçeci
  • baxçeciyê (m) — bahçecilik
  • baxçewun — bahçıvan
  • baxçewunê (m) — bahçıvanlık
  • baxçeym — bahçeli
  • bayk bıyayış — baba olmak, çocuk sahibi olmak
  • bayk, bayık (n) — baba
  • baykê (m) — babalık; baba olma durumu
  • baykê kerdış — babalık etmek, baba gibi davranmak
  • baykra lâc — babadan oğula
  • baykunra nıendış — babalardan kalma, atadan kalma
  • baykunıy ma — babalarımız, atalarımız, dedelerimit
  • baykıy tûri rehmet — babana rehmet
  • baytar — vetriner
  • baytarê (m) — veterinerlik
  • bazar (n) — pazar; | pazar günü
  • bazar bıyayış — pazaıianmak
  • bazar kerdış — pazar etmek, bir şeyin fiyatını sorma; | pazarlaşmak
  • bazar vetış — pazara çıkarmak, satılığa çıkarmak
  • bazarçi — pazarcı
  • bazarçiyê (m) — pazarcılık
  • bazarê (m) — pazarlık
  • bazarê kerdış — pazarlık etmek, pazarlamak
  • bazarêdi yewbinun untış — çekişe çekişe pazarlık etmek
  • bazılcumn — domatesli; | patlıcanlı
  • bazılcun (m) — domates; | patlıcan
  • bazılcuna sûr — domades
  • bazılcuna siyê — patlıcan
  • bazın (n) — bilezik
  • bazırgun — bezirgan, tüccar
  • bazırgunc (m) — bezirganlık, tüccarlık, ticaretle uğraşma
  • bazırgune kerdış — tüccarlık etmek
  • baş — iyi, iyi huylu, iyi kalpli; | güzel
  • baş bıyayış — iyi huylu olmak, bilgi ve görgü yönünden olgunlaşmak
  • başax (m) — bağ ve bahçelerde dökülmüş veya tek tük kalmış ürünü toplama, başak
  • başax kedış — bağ ve bahçelerde dökülmüş veya tek tük kalmış ürünü toplamak
  • başê (m) — iyi huyluluk; | güzellik
  • bê-kar — bekar, evlenmemiş
  • bêaqil — akılsız, ahmak
  • bêaqilê (riı) — akılsızlık, ahmaklık
  • bêaqilc kerdış — akılsızlık etmek
  • bêar — arsız, utanmaz
  • bêar bıyayış — arsız olmak, arsızlaşmak,, arsızlanmak
  • bêarê (m) — arsızlık, utanmazlık
  • bêarê kerdış — arsızlaşmak, arsızlık etmek
  • bêarz bıyayış — rezil olmak, onum kırılmak, çok gülünç duruma düşmek
  • bêarz kerdış — rezil etmek, çok utandırmak, onurunu kırmak
  • bêarzê (m) — rezillik, rezalet
  • bêarzê çaqe ameyış — rezilik dizboyu olmak
  • bêarzê vetış — rezalet çıkarmak
  • bêçare — çaresiz
  • bêçare ınendış — çaresiz kalmak
  • bêçareyê (m) — çaresizlik
  • bêçiy — yoksun, malınım
  • bêçiy bıyayış — yoksun olmak
  • bêçiy kerdış — yoksun etmek
  • bêçiy verdayış — yoksun bırakmak
  • bêbereket — bereketsiz
  • bêbereketê (m) — bereketsizlik
  • bêbext — bahtsız, talihsiz; | kalleş, ihanet eden
  • bêbextê (m) — bahsızlık, talihsizlik; | kalleşlik
  • bêbextê pê kerdış — (birisine) kalleşlik etmek
  • bêbin (n) — bir akar suyun çıktığı yer, akar suyun kaynağı
  • bêbm — dipsiz; | çok derin (deniz, kuyu)
  • bêcisê (m) — soysuzluk, terbiyesizlik, utanmazlık
  • bêcisê kerdış — terbiyesizlik etmek
  • bêdest — korkak, direnmeyen, el kaldırmayan, kavga etmeyen
  • bêdestê (m) — korkaklık, pısırıklık
  • bêdestmac — aptessiz
  • bêdestmacê (m) — aptessizlik, aybaşı veya cenabet olma durumu
  • bêdeyag, bêdeyax — sabırsız
  • bêdeyagê (m) — sabırsızlık
  • bêdeyagê kerdış — sabırsızlık etmek, sabırsızlık göstermek, sabırsızlanmak
  • bêfasal — çirkin, ölçüsüz, tipsiz
  • bêfasalê (m) — çirkinlik, ölçüsüzlük, tipsizlik
  • bêfehinê (m) — anlayışsızlık, kalın kafalılık
  • bêfehm — anlayışsız, kalın kafalı
  • bêgeyret, bêxeyret — gayretsiz; | korkak, boyun eğen
  • bêgeyretê (m) — gayretsizlik
  • bêgumun — kuşkusuz, şüphesiz
  • bêgun — cansız, güçsüz, zayıf
  • bêhal — halsiz, bitkin, takatsiz
  • bêhal kotış — bitkin düşmek, takatsiz düşmek
  • bêhalê (m) — halsizlik, bitkinlik
  • bêhûner — hünersiz, beceriksiz
  • bêhûnerc (m) — beceriksizlik
  • bêhişê (m) — baygınlık, kendinden geçme durumu, komalık durumu
  • bêhoinayc (m) — tanrısızlık, allalısızlık; | atcizm, tanrı tanımazlık
  • bêhonê (m) — uykusuzluk
  • bêiman, bêiniun — imansız
  • bêimanê (m) — imansızlık
  • bêimau şayış — imansız gitmek, imansız ölmek
  • bêimrad bıyayış — yazık olmak, boş yere harcanmak, haksızlık görmek
  • bêinsaf — insafsız, vicdansız
  • bêinsafê kedış — insafsızlık etmek, insafsızca davranmak
  • bêinsal'ê (m) — insafsızlık, vicdansızlık
  • bêj, bêc — sulak olmayan, çorak, susuz (toprak, tarla)
  • bêjê (m) — sulak olmama durumu, susuzluk, kuraklık
  • bêkar — bekar, evlenmemiş kimse
  • bêkar mendış — bekar kalmak
  • bêkarê (m) — bekarlık
  • bêkes — kimsesiz
  • bêkesê (m) — kimsesizlik
  • bêkeyf — keyifsiz, neşesiz, rahatsız
  • bêkeyfê (m) — keyifsizlik
  • bêliayê (m) — habersizlik
  • bêliêvi — umutsuz
  • bêliêviyê (m) — umutsuzluk
  • bêlioma — tanrı tanımayan, allahsız; | atcist, lam ı tanımaz
  • bêlion mendış — uykusuz kalmak
  • bêmareyc (m) — nikahsızlık
  • bêmcal, bêmecal — zavallı, acınacak durumda olan
  • bêmirad — muratsız, muradına ermeyen; | meret, yazık; | haksız yere, boş yere
  • bêncms, bênefs — yemeğe düşkün, açgözlü; | nefsine düşkün olan
  • bênimac bıyayış — namazsız olmak, aybaşı olmak
  • bênimacê (m) — namaz kılmama durumu
  • bênome, bêname — adsız, isimsiz
  • bênomeyê (m) — adsızlık, isimsizlik
  • bênomus, bênamus — namussuz
  • bênomusê (m) — namussuzluk
  • bêpere — parasız; | değersiz, kıymeti olmayan
  • bêpereyc (m) — parasızlık
  • bêpeyni — sonsuz, sonü olmayan
  • bêqom — derin, boyu aşan derinlikte
  • bêqom kotış — boylamak
  • bêriwun, bêriwan — süt sağan
  • bêriyê (m) — süt sağma işi
  • bêsual, bêsol — tuzsuz, tuzu az olan veya hiç olmayan
  • bêsualê (m) — tuzsuzluk
  • bêtcryen — daha da beter
  • bêter bıyayış — beter olmak, daha kötü duruma gelmek
  • bêter kerdış — beter etmek, daha kötü duruma getirmek
  • bêter, betyer — beter, daha kötü
  • bêterbiyeyê (m) — terbiyesizlik
  • bêterbiyeyê kerdış — terbiyesizlik etmek, terbiyesizlik yapmak
  • bêterey bêterun esta — beterin beteri var, kötü sanılandan daha kötüsü var
  • bêtexmin — dar görüşlü, görgüsüz, bilgisiz
  • bêtom, bêtam — tatsız, lezzetsiz; | tatlı olmayan, şekersiz (çay)
  • bêtomê — tatsızlık, lezzetsizlik
  • bêumud — umutsuz
  • bêumudê (m) — umutsuzluk
  • bêumudê kotış — umutsuzluğa düşmek, umutsuzluğa kapılmak
  • bêveng — sessiz: | yumuşak huylu, sakin
  • bêvengê (m) — sessizlik
  • bêvir — unutkan
  • bêvirê (m) — unutkanlık
  • bêwahar, bêwayir — sahipsiz; | kimsesiz, akrabası olmayan
  • bêwaharê (m) — sahipsizlik, kimsesizlik
  • bêwe — meret, yazık
  • bêwext — vakitsiz, uygunsuz zaman
  • bêwicdun, bêwijdan — vicdansız
  • bêwicdunê (m) — vicdansızlık
  • bêxeber — habersiz
  • bêxeyr — hayırsız
  • bêxeyrê (m) — hayırsızlık
  • bêzar — usanmış, bıkmış olan
  • bêzar bıyayış — usanmak, bıkmak
  • bêzar kerdış — usandırmak, bezginlik getirmek, gına getirmek, bıkmak usanmak
  • bêzarê (m) — bıkkınlık, bezginlik
  • bêzarê ardış — bıkkınlık getirmek, bezginlik getirmek
  • bêzarê cı dayış — bıkkınlık vermek, bezginlik vermek
  • bêzêrr — günülsüz, isteksiz
  • bêzêrra — isteksizce, istemeyerek, istemiye istemiye
  • bêzêrrê (m) — isteksizlik
  • bêzehle — cesaretsiz, korkak, çekingen, korkan
  • bêzehleyê (m) — cesaretsizlik, korkaklık, çekingenlik
  • bêzun — dilsiz
  • bêzunê (m) — dilsizlik
  • bêşarme — utanmaz, yüzsüz, arsız
  • bêşarmeyê (m) — utanmazlık, arsızlık, yüzsüzlük
  • bêşik — kuşkusuz, şüphesiz
  • bûhû — öcü (çocuk dilinde), umacı
  • bûhık — (çocuk dilinde) böcek; | öcü, umacı, korkutucu yaratık
  • bûv,bıv — cıs, çocukları ateşe ve tehlikeli şeylere karşı uyarırken söylenilir; | (çocuk dilinde) tehlike
  • bünatey ... vıraştış — aıalan yapmak
  • bclengaz — zavallı, yoksul, kimsesiz
  • bclıiş — baygın, kendinden geçmiş, komada olan; | bilinçsiz
  • bclıiş kotış — baygın düşmek
  • bcmiradê (m) — muradına ermeme durumu; | ezilme, boş yeıe harcanma
  • bcnemsê (m) — yemeğe düşkünlük, açgözlülük, oburca davranış
  • be-, bie-, bye- — -sız, -siz, adlardan olumsuz sıfatları ve adları türeten ön ek
  • beac, ba\"c" (n) — öfke, kızgınlık; | susuzluk
  • beacnayış — susatmak, susuz kalmasına yol açmak; | öfkelendirmek
  • beacıy ... tıra ameyış — (birisine) öfkelenmek, kızmak, birisinden nefret etmek
  • beacıyayış, beajıyayış — çok susamak | öfkelenmek
  • beçiy mendış — yoksun kalmak
  • becayiş — değiştirme, değiş tokuş; | karşılıklı kız alıp verme
  • becayiş kerdış — değiş tokuş etmek; | karşılıklı kız alıp vermek
  • becıs — soysuz, terbiyesiz, utanmaz
  • bedawa, bedhewa — bedava, karşılıksız, ücretsiz
  • bedawaci — bedavacı
  • bedel (n) — bedel, değer, fiyat; | karşılık; | eşit, denk
  • bedel (m) — değiş, değişme, değiştirme; | değişim, değiş tokuş
  • bedelê (m) — değişiklik, değişkinlik; | değişkenlik
  • bedelin — bedelli
  • bedelnaye — değişik; | değiştirilmiş olan
  • bedelnayueğ — değiştiren, değiştirici; | değişken
  • bedelnayış — değiştirmek
  • bedelıy ... dayış — bedelini vermek; | değerini ödemek
  • bedelıyaye — değişmiş olan; | değişimli, değişik
  • bedelıyayış — değişmek; | değiştirilmek
  • beden (n) — beden, vücut
  • beg — bey, bay; | zengm, ileri gelen kimse
  • begê (m) — beylik
  • begun mendış — cansızlaşmak, cansız kalmak, güçsüz kalmak
  • behesab — hesapsız, sayılmayacak kadar çok olan
  • behr, balır (n) — deniz
  • behriye (n) — denizcilik
  • behs bıyayış — bahsedilmek, sözü edilmek
  • behs kerdış — bahsetmek, sözünü etmek, konuşmak
  • behs, bahs (n) — bahis, adı geçen şey, konu
  • behsıdı vin kerdış — bahsi kaybetmek
  • behsıy ... akerdış — bahsi açmak, belli bir konuda konuşmak
  • behsıy ... kotış — (birisinden veya bir şeyden) bahsetmek, söz etmek
  • behsıy... abıyayış — bahsi açılmak
  • behsıy... cie bırıyayış — bahsi kapanmak
  • behsıy... vıyertış — bahsi geçmek, bir konu üzerinde konuşulmuş olmak
  • beigıy ... kotış — (birinin) kıyafetine girmek, biçimine bürünmek
  • bej — bej, sarıya çalan renk
  • bejn (m) — endam, insan vücudu, boy bos
  • bejna bari — ince boylu, endamlı, narin
  • bekçi — bekçi
  • bekçiyê (m) — bekçilik
  • bel — dikleşmiş, kalkık, dik (kulak)
  • bel bel unıyayış — dik dik bakmak, aval aval bakmak, belenmek
  • bel bıyayış — dikleşmek, sertleşerek dik bir duruma gelmek
  • bel kerdış — (kulak) dikleştirmek, sertleştirmek, havaya kaldırmak
  • bela (n) — bela; | belalı, zorba
  • bela (xueri) êrnayiş — belayı satın almak
  • bela ... ser ameyış — (birinin) başına bela gelmek
  • bela belayi serdi ameyış — bela üstüne bela gelmek, belalara çatmak, çok kötü durumlarla karşılaşmak
  • bela bıyayış — bela olmak, bir şey birine bela olmak
  • bela cı sawiyayiş — belaya çatmak, belaya uğramak, beklenmedik bir belayla karşılaşmak
  • bela de-kotış — belaya düşmek, belaya çatmak, belaya girmek
  • bela gerayış — bela aramak, belayı aramak
  • bela kerdış — (bir şeyi kendine) bela etmek
  • bela vetış — bela çıkarmak
  • bela xue sare ardış — (kendi) başına bela getirmek
  • bela xue sawitiş — başına bela açmak
  • bela xue ser ardış — (kendi) üstüne bela getirmek
  • belawa bıyayış — belaya uğramak
  • belawa bıyayış — belaya çatmak
  • belay ... dekotış — belasına düşmek
  • belay guıny xue bıyayış — can derdine düşmek
  • belay sari — baş belası
  • belay sariy ... bıyayış — (birinin) başına bela olmak
  • belay xue cı sawıtış — (birisine) belasını sürmek, bela kesilmek, musallat olmak, birisine sıkıntı ve eziyet etmek
  • belay xue venayış — belasını bulmak
  • belayê (rn) — belalı olma durumu, zorbalık
  • belayın — belalı
  • belây vera kotış — belaya uğramak, belaya çatmak
  • belê (m) — diklik, sertleşerek dik olma durumu
  • belê — evet
  • beleçiyê (ırı) — beleşçilik
  • belek — siyah beyaz renkli, alaca
  • belekê (m) — siyah beyaz renklilik, alaca olma durumu
  • belekın — siyah beyaz renkli, alaca
  • belengazê (m) — zavallılık, yoksulluk
  • beleş gırotış — beleş almak, çok ucuz almak
  • beleş, belaş — beleş, karşılıksız; çok ucuz
  • beleşçi — beleşçi
  • beleşe (m) — beleş olma durumu
  • belg (n) — giysi, kıyafet, biçim, dış görünüşü
  • belgem eştış — balgam atmak, balgam tükürmek
  • belgem, belxem (n) — balgam
  • belgemin — balgamlı
  • beli bıyayış — belli olmak
  • beli kerdış — belli etmek •
  • belki — belki, muhtemelen, olabilir, olabilir ki
  • belkiya, bêlka — belki, olabilir ki
  • belğur, berğul (n) — bulgur
  • belıay — habersiz
  • belıriyeci — denizci
  • ben (m) — ben, tende oluşan ufak siyah leke
  • ben po ameyış — benlenmek, tende ben oluşmak
  • bena kılm — eşeğin kuyruğu gibi ne uzar ne kısalır, bir kimsenin durumunda herhangi bir değişiklik olnv.mak, tek düze olmak
  • benate, binate — ara, arası
  • bencera (m) — tarlada biten bir çeşit yabani ot
  • bend (n) — kalın örülmüş ip, sicim
  • bend qerefnayiş — ipi koparmak, başıboş dolaşmak
  • benda bestış — (hayvanı) ipe bağlamak, iple bir yeıe bağlamak
  • bendkay (n) — ip atlama oyunu
  • bendki (n) — yük hayvanın iki tarafına eşit miktarda yükü bağlamanın bir çeşiti
  • benek (m) — benek, bir şeyin üzerinde ufak leke, nokta
  • benekın — benekli, nokta şeklinde benekleri olan
  • beng (n) — yenildiğinde insanı delirten bir madde; | uyuştuıcu madde
  • beng werdış — uyuşturucu madde yutmak; | \"dclirmck\"", saldırganlaşmak\"", „anoımal haraket etmek\"" anlamlarına gelir"
  • beniadem — beniadem, insanoğlu
  • bennnnet — minnetsiz, minnet duymadan
  • benu — vakitsiz öten horozun başı kesilir
  • benu kı — olabilir ki
  • benunac, bêiumaj — namazsız, aybaşı durumunda olan (kadın)
  • benurad kerdış — yazık etmek, boş ycıe harcamak, haksızlık etmek
  • benzin (n) — benzin
  • beq (n) — sivrisinek
  • ber (n) — kapı
  • ber ... rûırı dayış — kapıyı yüzüne kapamak, kapıyı yüzüne vurmak
  • ber ... sero gefelnayış — üstüne kapıyı kilitlemek
  • ber akerde verdayış — kapıyı açık bırakmak, kapıyı açık tutmak; | bir işte açik kapı bırakmak
  • ber akerdış — kapı açmak, kapıyı açmak
  • ber ber gerayış — kapı kapı gezmek, kapı kapı dolaşmak, kapı kapı aramak
  • ber bıyayış — önü açılmak, gelmeye başlamak; | yaranın ağzı açılmak, irinli yaradan irin akıtılmak
  • ber cı muetış — birine kapıyı göstermek; | kovmak
  • ber cıri de-fıstış — kapısını yapmak, çıkış yolu göstermek
  • ber gırotış — kapı kapamak; | kapının önünü tutmak, içeriye girmesini engelemek
  • ber kerdış — yarayı deşmek, irinli yaraya neşter vurmak
  • ber kuayış — kapı çalmak, kapı dövmek
  • ber qefelnayiş — kapıyı kilitlemek
  • ber rûırı ra-ciyayış — kapı üzerine kapanmak; | kapılar üzerine kapanmak
  • ber... rûırı ra-cenayış — kapıyı yüzüne kapamak
  • berbat — berbat, kötü, bozuk
  • berbat bıyayış — berbat olmak, kötü duruma gelmek
  • berbat kerdış — berbat etmek, kötü duruma getirmek
  • berbatê (m) — kötülük, tahribat, bozukluk
  • berbatê çaqe ameyış — onarılması güç büyük tahribat meydana gelmek, kötülük dizboyuna gelmek
  • berbatê çaqe ardış — onarılması güç büyük tahribat yapmak
  • berbatnayış — berbat etmek, kötü duruma getirmek
  • berbatıyayış — berbat olmak, kötü duruma gelmek
  • berber — berber
  • berberê (m) — berberlik
  • berberrû (m) — koridor, bir tarafı dışarıya açılan koridor
  • berbirê, verberê (m) — balkon, teras
  • berburi (m) — düğün merasiminde geline eşlik eden kadın
  • berd (m) — otuz tane (deste, bağ), aynı cinsten olanlerden otuz tanesinin bir arada bulunması, otuzluk
  • berde — götürülmüş olan
  • berdey vâş — otuz bağ kuru ot
  • berdueş, berdoş — berduş, serseri, başıboş, aylak
  • berdueşê (m) — berduşluk, serserilik
  • berdueğ, berdox — götüren
  • berdış — götürmek
  • bereat bıyayış — beraat edilmek, aklanmak
  • bereat kerdış — beraat etmek, temize çıkmak
  • bereat, bere'at (n) — beraat, aklanma
  • bereket (n) — bereket
  • bereket bıdu — bereket versin
  • bereket bıyayış — bereketlenmek
  • bereket dayış — bereket vermek, bereket versin
  • bereket dekuru — bereket versin, bereketli olsun
  • bereket tede bıyayış — içinde bereket olmak, bereketli olmak
  • bereketin — bereketli
  • bereketin bıyayış — bereketli olmak
  • bereketin kerdış — bereketli kılmak
  • berenge (n) — geçit, geçme yeri, kapı
  • berenge defıstış — geçit aşmak
  • bereq (n) — parlama, parıldama, parıltı, göze çarpan parlama
  • bereq-ıyayış — parlamak
  • bereqê (m) — parlaklık
  • bereqiyaye — parıltılı, parıldayan, parlak
  • bereqiyayiş — parlamak, parıldamak; | ışımak; | kamaşmak
  • bereqnaye — parlatılmış olan, parlak parlayan, parıldayan
  • bereqnayiş — parlatmak
  • bergir, bargir (n) — beygir
  • bergir-o rehwun — rehvan yürüyen beygir
  • beri — süt sağan; | süt sağma yeri
  • berin — kapılı
  • berkuele (n) — dikili mezar taşı
  • bermayış — ağlamak
  • bermayış pere nıkenu — ağlamak para etmez
  • bermnayış — ağlatmak
  • bermı (n) — ağlama, ağlayış
  • bermı bıyayış — ağlamak, ağlamaya başlamak
  • bermı kerdış — ağlatmak, ağlamasına neden olmak
  • bermı... qirnk pışıyayış — ağlamaklı olmak, ağlayacak duruma gelmek, (üzüntüden) boğazı düğümlenmek
  • bermıdı bıyayış — ağlamaklı olmak, ağlayacak durumda olmak
  • bermıkın — ağlamalı, ağlamaklı
  • bermınık — ağlamalı, çabucak ağlayan
  • bermıyayış — ağlanmak
  • berq (n) — ışıltı
  • berqiyayiş — ışıldamak
  • berqnayiş — ışıldatmak
  • berra aşarnayış — kapıdan geri çevirmek, geıi göndermek
  • berra teber eştış — kapıdan dışarı atmak, kovmak
  • berra teber kerdış — kapı dışarı etmek, kovmak berra teber kerdış luecınra zerre
  • berra zerre nıanıeyış — kapıdan içeri girememek, uzun boylu olmak, boylu poslu olmak, iri yan olmak
  • berradaye — serseri, başıboş gezen
  • berrı, berru (n) — kışları ılıman iklimin hüküm sürdüğü yer; | güney
  • berxudar — mutlu, esen, sağlıklı
  • berxudar bıyayış — mutlu olmak, esen içinde yaşamak; | mutluluklar veya iyi günler dilemek, mutluluk dilemek
  • berxudar kerdış — iyi dileklerini bildirmek, kutlamak
  • berxudarê (m) — mutluluk, esenlik
  • berz — yüksek
  • berz bıyayış — yükselmek, kaldırılmak, yücelmek
  • berz bıyayış uw rue-nayış — hop oturup hop kalkmak, öfke veya heyecandan yerinde duramaz olmak
  • berz kerdış — yükseltmek, kaldırmak, yüceltmek
  • berza — yüksek yer
  • berzê (m) — yükseklik; | yükselti
  • berzbıyaye — kalkık
  • berzkerde — yerden kaldırılmış, yükseltilmiş olan
  • berzra gêrayiş — yüksekte dolaşmak
  • berzra perrayış — yüksekten uçmak, gücünü aşan işlerle uğraşmak