Zazaca Öğren

Zazaca - Türkçe Sözlük

Kaynak: Zazaca - Türkçe Sözlük (Harun Turgut, Tij Yayınları)

  • C
  • ca (n) — yer; | yatak
  • ca ameyış — yerine gelmek, olmak, yapılmak
  • ca ardış — yerine getirmek
  • ca bedelnayış — yer değiştirmek
  • ca bıyayış — bulunmak, tespit edilmek, yeri bulunmak
  • ca ca — yer yer; | bazı yer
  • ca cı dayış — yer vermek; | yerleştirmek
  • ca cı dıyayış — sığmak, bir yere veya kaba girebilmek; | yerleştirilmek
  • ca cı nıdıyayış — yerinde duramamak, lıuzursuzlanmak; | (bir şeye) sığamamak
  • ca dayış — yer vermek, önünü açmak, yol vermek, yol açmak
  • ca fıstış — yerinden çıkan bir şeyi tekrar yerine yerleştirmek; | (çıkık eklemi) yerine yerleştirmek
  • ca gınayış — yerine yerleşmek, çıktığı yere tam olarak yerleşmek, yerine geçmek
  • ca gırotış — yer almak, yer ayırmak;
  • ca kerdış — yerini tespit etmek, bulmak; | araştırmak
  • ca kotış — yerinden çıkan bir parça tekrar yerine geçmek, yerleşmek
  • ca kı, ca gı — yer ki, -eceği yere, -ğı yer
  • ca mendış — geri kalmak, geride kalmak
  • ca tepıştış — yer kapmak, yer ayırmak, yer tutmak; | yer kaplamak
  • ca vênayiş — yer bulmak
  • ca xue dayış — (bir yere) yerleşmek, oturmak
  • ca şunayış — (kapı, pencere) kapamak, yerine geçirmek
  • ca şıyayış — (kapı, pencer) yerine geçmek, iyi kapanmak
  • ca-ko — o ki
  • cabı ca — bazı yerde, kimi yerler; | her yer, her yerde
  • cabıyaye — ycri tespit edilen, bilinen
  • cacix (n) — cacık
  • cacnn (n) — kilim, yünden ve elle dokunan nakışlı kilim
  • cadı — yerde; | yerinde; | hemen, anında, zaman yitirmeden, bire bir, hemen ve kesin olarak
  • cadı — hemen, anında, çabucak
  • cadı mendış — yerde kalmak, yerinde saymak
  • cago, cako, cawo kı — -ığına göre, -ceğine göre, medem ki
  • cahil cahil — cahilce, cahil gibi
  • cahil ciwun — cahil genç
  • cahil, cayıl — cahil, bilgisiz, tercübesiz; | genç, toy
  • cahile (m) — cahillik
  • cahile kerdış — cahillik etmek, bil— ' gisizce davranmak
  • cahı / .nayış — ezmek, büzmek, buluşturmak; | (yüzünü) buruşturmak
  • caiazıyayış — ezilmek, büzülmek, buruşmak
  • cakerde — yeri bilinen, tespit edilen
  • caket, çaket (n) — ceket
  • cako tı wazêni, w a ya biwazu — sen isteyeceğine o istesin
  • cako, cakı — -cağına, -ceğine, -ğı yere
  • cal — buruk, tadı kekre olan, acı ile ekşi arasında bir tat
  • cal bıyayış — buruklaşmak
  • calaz (n) — ezme
  • calaznaye — ezik, buruşuk, büzük
  • calazıyaye — ezik, buruşuk, büzük
  • calê (m) — burukluk, tadı kekre olma durumu
  • cami, coıni (m) — cami
  • cara — yerden; | nedensiz, nedeni olmadan, zaten
  • cara — nedensiz, nedeni olmadan, zaten, boşu boşuna
  • cara ca bedelıyayış — yerden yere değişmek
  • cara fıstış — eklemleri yerinden çıkarmak; | yıpratmak, bozmak
  • cara leqayiş — (taş) yerinden oynamak
  • cara leqnayiş — yerinden oynatmak
  • cara vetış — yerinden çıkarmak
  • cara vicayış — yerinden çıkmak cawo kr. -dığı yer, -eceğin yere
  • carcur (n) — şarjör
  • cariya (m) — cariye
  • carut (m) — ateş küreği
  • casus — casus
  • casusc (m) — casusluk
  • casusc kerdış — casusluk etmek
  • cavıste — (çıkıklar için) tekrar yerine geçmiş olan
  • cawite — çiğnenmiş olan
  • cawiyayiş — çiğnenmek, dişler arasında ezilmek
  • cay ..,-ra leqnayiş — yerinden oynatmak, yerinden kımıldatmak
  • cay ... (cpıştış — (bir şeyin) yerini tutmak,(bir kimsenin) konumuna geçmek
  • cay ... dekcrtış — yerini doldurmak, yerini tutmak, onu aratmamak
  • cay ... estu — yeri var
  • cay ... gırotış — yerini almak, yerine geçmek
  • cay ... kekin bıyayış — yatağı pireli olmak, misafirliğe gitiği yerde rahat yatamamak
  • cay ... zumıyış — yerini bilmek, usulunu bilmek
  • cay ...-dı bıyayış — yerinde olmak, birinin dtırunnı veya konumunda olmak
  • cay xucdi oınartış — yerinde saymak, gelişmemek, değişmemek
  • cay xucra bıyayış — yerinden olmak yerini veya eski konumunu yitirmek
  • cay xucra lcqayiş — yerinden kımıldamak, yerinden oynamak
  • cay xucra nı-perrayış — yerinden fırlamak
  • cay xue gırotış — yerini almak, yerine oturmak, iyice yerleşmek
  • cay xue venayış — yerini bulmak
  • cay xuedi bıyayış — yerinde olmak
  • cay xuedi kay kerdış — yerinde oynamak, yerinde haraket etmek
  • cay xuedi nıcndış — yerinde kalmak
  • cay xuedi nıvındertış — yerinde kalmamak; | yerindc durmamak, tepinmek; | ralıat durmamak
  • cay xuedi ruc-nıştiş — yerine oturmak, yerine yerleşmek
  • cay şeytani zunayış — şeytanın yerini bilmek, çok kurnaz ve açıkgöz olmak
  • cay... anıeyış — yeri gelmek, sırası gelmek, zamanı gelmek
  • cayck, cayk (n) — bir yer, yerin biri
  • cayi bıyayış — evcil olmak, evcilleşmek, ehlileşmek
  • cayi kerdış — evcilleştirmek, ehlileştirmek
  • cayi, ceyi — evcil (hayvan)
  • cayiyê (m) — evcillik, evcil olma durumu
  • cayın — yerli, yeri olan
  • cayış — hangi taşı kaldırsan, altınad çıkar, her işe karışmak koni kerra gırda, sarey xue yen
  • cazu — cadı; | çirkin, huysuz ve ihtiyar kadın
  • cazuyê (m) — cadılık
  • cazuyê kerdış — cadılaşmak, cadılık etmek
  • caşunaye — örtülü (kapı, pencere), kapalı, yerine gcşıniş olan
  • cağ (m) — kaburga (kemiği); | örgü örmekte kullanılan şiş; | şiş
  • cağlame (n) — parmaklık, korkuluk
  • cağlameyın — parmaklıklı, korkuluğu olan
  • cağıy ... onıarıyayış — çok zayıf olmak, zayıflıktan kaburga kemikleri sayılmak
  • caınende — geride kalan, geri kalan, gerici; | zavallı, kimsesiz
  • cê kı — bir yer, herhangi bir yer
  • cê kı bı, nıbı — bir varmış, bir yokmuş, (masala başlarken söylenilir)
  • cê yew ca — herhangi bir yer, herhangi bir yere
  • cê ye\\v çi — herhangi bir şey
  • cê yov — herhangi biri, biri
  • cê, cfı — bir yer, herhangi bir yer, bir yere
  • cêçi vatış — bir şey söylemek
  • cêçi, cc çi — şey, bir şey, herhangi bir şey
  • cêdi — bir yerde, herhangi bir yerde
  • cêk, cêyek — herhangi bir yer
  • cêna — başka yer, başka yeıe
  • cêna çi — başka şey, başka bir şey
  • cöçi bıyayış — bir şey olmak, bir şeyler olmak
  • cûc (m) — çi'ık, (çocuk dilinde) erkeklik organı
  • cûc kerdış — (pamuk, yün) birbirinden ayırmak, yolmak
  • cûcdnna — ardısıra, peşisıra, ondan sonra
  • cûcka, coka — o nedenle, bundan dolayı, ondan dolayı
  • cûcık (n) — çük
  • cûe, co — yolma, birbirinden koparmak, çekip yerinden ayırma
  • cûera — ondan dolayı, o nedenle
  • cûmbfış (m) — cümbüş
  • cûnılc (n) — cümle
  • cûvven çarnayış — harman çevirmek
  • cûwênayiş — geçindirmek, beslemek; | banndırmak
  • cûzdun, cızdun (m) — cüzdan ç
  • cüce — cücc, kısa boylu
  • ccsaretıy ... şıkıyayış — cesareti kırılmak
  • ccvvab cı dayış — ccvabmı vermek, cevaplandırmak
  • cczwc (n) — cczve
  • ceb, ceyb, ciev (n) — cep
  • cebexiyayiş — zedelenmek, kavgada veya güreşte altta düşüp halsiz kalmak, hırpalanmak
  • cebexnayiş — ayaklar altına almak, ezmek, yıpratmak, hırpalamak
  • cebhe (n) — cephe
  • cebhe bıyayış — cepheleşmek
  • cebhe gırotış — (birine karşı) cephe almak
  • cebilxune, cebxane (n) — cephane
  • cebkesun — yan kesici, cep hırsızı
  • cebkesunê (m) — yankesicilik, hırsızlık, cep hırsızlığı
  • cebıy xue eştış — cebine atmak
  • cebıy xue kerdış — cebine doldurmak, cebine koymak
  • cebıy xuera dayış — cebinden vermek, cebinden ödemek
  • cebıy xuera vetış — cebinden çıkarmak, gözaçık olmak, üstün olmak
  • cebıy xuera werdiş — kendi cebinden yemek
  • cefa (n) — cefa, sıkıntı, eziyet
  • cefa untış — cefa çekmek, sıkıntı çekmek
  • cefa venayış — cefa görmak
  • cefakar — cefakar, cefalı
  • cefakeş — cefakeş, cefalı
  • cefayın — cefalı
  • cehalet (n) — cehalet
  • cehalete (m) — bilgisizlik
  • cehd (n) — ceht, çaba, çabalama
  • cehd kerdış — ceht etmek, çabalamak, istemek
  • cehennem (n) — cehennem
  • cehennem bıyayış — cegemıem olmak, defolmak
  • cehennem şayış — cehenneme gitmek, defolmak
  • cehennemyen — cehennemlik
  • cehş, cehşık — sıpa, eşek yavrusu
  • celb (n) — celp, kendi üzerine çekme
  • celb kerdış — celp etmek
  • celbıy ... untış — celbini çekmek, dikkatini çekmek
  • cele (n) — ekin yığını, üst üste düzgün konulmuş ekin yığını
  • cele kerdış — ekini üst üste düzgün koyup yığın haline getirmek
  • celeb (n) — celep, kesim hayvanların ticaretini yapan kimse
  • celeyuı — yığılı (ekin), yığın heline getirilmiş (ekin)
  • cellad — cellat
  • celladê (m) — cellatlık
  • celq — suyu çırpmaktan veya su dalgası bir yere çarpmaktan çıkan sesten bir yansıma
  • celqayiş — çalkalanmak, (yumurta, pekmez, ayran vb) çırpılmak, ses çıkartılarak karıştırılmak
  • celqi (m) — çalkantı, çalkalama sesi
  • celqnaye — çalkalanmış olan
  • celqnayiş — çalkalamak, (yumurta, pekmez, ayran vb) çırpmak, ses çıkartarak karıştırmak
  • celğe (n) — dalga; | çırpıntı
  • celğe kerdış — dalgalanmak
  • celğeyın — dalgalı; | çırpıntılı
  • cem (n) — nefes; | şişme, şiş, şişkinlik; | kabarma
  • cem bıyayış — şişmek; | şişirilmek; | kabarmak
  • cem kerdış — şişirmek; | kabartmak
  • cemay vâş — kucak dolusu ot, açık kollarla göğüs arasına sığabilecek miktarda ot
  • cembıyaye — şiş, şişmiş olan
  • cemeat gire dayış — toplanmak, bir araya gelmek, toplantı yapmak; | camaat kurmak
  • cemeat gire dıyayış — cemaat kurulmak; | toplanmak
  • cemeat, ceme'at (n) — cemaat
  • cemeata ınnıac kerdış — cemaatle namaz kılmak
  • cemeatıy xue cenayış — bağdaş kurmak; | toplantı halinde olmak
  • cemeatıy xue gıredayış — bağdaş kurmak, oturmak
  • cemed (n) — buz; | don, donma
  • cemed bestıyayış — buzlanmak, buz tutmak
  • cemed bestış — buz bağlamak, don tutmak, don bağlamak ,
  • cemed helıyayış — don çözülmek
  • cemed tepıştış — buz tutmak, don tutmak
  • cemednaye — buzlanmış olan, donmuş olan; | dondurucu
  • cemednayış — dondurmak
  • cemedıyayış — buzlanmak, donmak, buzlaşmak
  • cemiyet (n) — cemiyet
  • cemiyetin — cemiyetli
  • cemkerde — şişkin, şişirilmiş olan
  • cempiryes — şişkin, şişmiş karın
  • cempiryes bıyayış — şişmek, karnı şişmek
  • cempiryesê (m) — şişkinlik, karın şişkinliği
  • cemre (n) — cemre, şubat ayında başladığına inanılan üç aşamalı (ha va, su ve toprakta) sıcaklığın yükselişi
  • cemre avvk kotış — cemre suya düşmek, su sıcak olmaya başlamak
  • cemyayış — (zil, telefon, müzik aleti vb) çalınmak; | yün veya pamuk lıalaçlanmak
  • cemıy ... verdıyayış — nefesi boşalmak, rahat nefes almak, ferahlanmak, sakinleşmek
  • cemıy sıbâ — öğleden önce
  • cemıy wêr — yemek öğünü, (bir) öğün yemek
  • cemıyayış — etrafında halka oluşturmak, araya almak, yönelmek
  • cenab — cenap
  • cenabet, cınvet — cenabet
  • cenabı Allah — cenabı Allah
  • cenadı — başka yerde
  • cenara — başka yerden
  • cenaye — çalkalanmış (yoğurt); | halaçlanmış (pamuk, yün)
  • cenayış — öttürmek; | çalgı, zil, telefon vb) çalmak; | (yoğurt vb) çalkalamak, çırpmak; | ditmek, yün veya pamuğu halaçlamak
  • cenaza wcdantiş — cenazeyi kaldırmak, ölüyü gömmek
  • cenaza, eınaza (m) — cenaze
  • ceng (n) — cenk, savaş, kavga
  • ceng kerdış — savaşmak
  • cenga bestış — paslanmak
  • cenga gırotış — pas almak, paslanmak
  • cenga pa bestıyayış — paslanmak
  • cenga tepıştış — pas tutmak
  • cenga, cengar (m) — pas, demirin oksitlenmesi sonucu oluşan madde
  • cengavverê (m) — cengaverlik, savaşçılık, savaşkanlık
  • cengawer — cengaver, savaşçı; | savaşkan
  • cengayın — paslı, paslanmış olan
  • cengayın bıyayış — paslanmak, paslı olmak
  • cengayın kerdış — paslandırmak
  • cengayın, cengaruı — paslı, paslanmış
  • cennet (n) — cennet
  • cennetyen — cennetlik
  • cenny şuin — öğleden sonra
  • cenny... po ameyış — özlemek, birini anımsamak, ah çekmek
  • cenıa (m) — kucak, kucak dolusu, kucakta taşınabilecek miktarda olan (odun vb)
  • cenıa kerdış — koçak koçak yığmak birer kucak kadar toplamak; | kucağa yığmak, kucaklamak
  • cenıa, cêmya — (bir, üç) öğün; | yarım gün, öğleden önce veya sonra
  • cenıenayış — etrafına toplamak, etrafında •halka olacek şekilde toplamak, dayamak, yaslamak
  • ceqla (m) — çağla, erik gibi meyvelerin olmamış tanesi
  • cercbıyayış — denenmek
  • cereb, cerreb (n) — deneme, deney
  • cerebnaye — denenmiş olan
  • cerebnayış — denemek
  • cereyun kerdış — cereyan etmek, olmak, meydana gelmek
  • cereyun pa nıyayış — ceyeıan çarpmak, elektrik akımına tutulmak
  • cereyun, ccrun (n) — cereyan, akım; | elektrik
  • cereyuınn — ccreyanlı, akımiı; | eiektrikli
  • cerg (m) — grup, tim; | toplantı
  • cerg bestış — grup kurmak, grup oluşturmak; | toplantı yapmak
  • cerg gıredayış — toplanmak, toplantı yapmak
  • cerg rue nayış — grup kurmak, örgütlemek
  • cerga bestıyayış — örgütlenmek
  • cerga bestış — örgütlemek
  • cerneat bestış — toplanmak, toplantı yapmak
  • cerrah — cerrak, operatör
  • cerrahc (m) — cerrahlık
  • cesaret (n) — cesaret
  • cesaret cı ameyış — (birine) cesaret gelmek, cesaretlenmek
  • cesaret cı dayış — (birine) cesaret vermek, cesaretlendirmek
  • cesaret cı dıyayış — cesaret verilmek cesaretlendirilmek
  • cesaret gırotış — cesaret almak, cesaret bulmak
  • cesaret kerdış — cesaret etmek, cesaretlenmek
  • cesaret ra muctış — cesaret göstermek
  • cesaretin — cesaretli, yürekli
  • cesed (n) — ceset, ölü vücut, naaş
  • cesur — cesur, cesaretli
  • cesurê (m) — cesurluk
  • cevvab gırotış — cevap almak
  • cewab (n) — cevap, yanıt
  • cewab dayış — cevap vermek, cevaplamak, yanıtlamak
  • cewabin — cevaplı, yanıtlı
  • cewap cı dıyayış — cevaplandırılmak
  • cewap dıyayış — cevaplanmak, yanıtlanmak
  • cewhcr tede bıyayış — (birinde) yetenek olmak, kabiliyetli olmak
  • cewher (n) — cevher
  • ceza (ın) — ceza
  • ceza cı dayış — cezalandırmak, bir kimseye ceza vermek
  • ceza cı dıyayış — cezalandırılmak, ceza verilmek
  • ceza cıri bırnayış — (birine) ceza kesmek, ccza yazmak
  • ceza feka fıstış — cezaya çarptırmak, cezalandırmak
  • ceza feka kotış — cezaya çarptırılmak, cezalandırılmak
  • ceza gırotış — ceza almak
  • ceza nûştış — ceza yazmak
  • ceza werdiş — ccza yemek
  • cezay xue pawitiş — ceza çekmek, hapis yatmak, cezasını çekmek
  • cezay xue untış — cezasını çekmek
  • cezay xue venayış — cezasını bulmak, hak ettiği kötülüğe uğramak
  • cezayın — cezalı
  • cezbe kotış — cezbeye tutulmak, coşkuya kapılarak kendinden geçmek
  • cezbe, ceznıe (n) — cczbe, coşma, kendinden geçme
  • ce\\v, co (n) — arpa
  • ceınayış — koçaklamak; | bir araya gelmek, toplanmak
  • ceınıy ... tie mştış — sakinleşmek, sinmek; | havası boşalmak
  • ceınıy sıbâya — öğleden önce
  • ceınıy şuinya — öğleden sonra
  • cflvven vay dayış — harman savurmak, dövülmüş harmanı savurmak
  • cfnven kerdış — harman etmek, harmanlamak
  • cfıe bıyayış — yolunmak
  • cfıvvıyayış — geçinmek, beslenmek; | yaşamak, yaşamı sürdürmek; | barınmak
  • cia bıyayış — ayrılmak, ayrı olmak, ayrışmak ,
  • cia cia — ayrı ayrı
  • cia kerdış — ayırmak, ayrı etmek, ayrı tutmak
  • cia tepıştış — ayrı tutmak
  • cia şayış — ayrılmak, ayrı yaşamak
  • cia, eya, cıya — ayrı
  • ciêr ser — aşağıya doğru, yokuş aşağı, inişe doğru
  • cic bırıyayış — kesilmek, dinmek, sona ermek, son verilmek
  • cic uncıyayış — yolunmak
  • cicdı untış — çekiştirmek; | yolmak
  • cicdı, ccdı — birbirinden, birbirine
  • cici — cici, (çocuk dilinde) güzel, hoş
  • cici bıyayış — cici olmak, güzelleşmek
  • cici inici — cici bici, güzel renkli ve küçük, süslü
  • cici kerdış — cici etmek güzelleştirmek
  • ciciye (m) — (çocuk dilinde) güzellik
  • cicra abırıyayış — ayrışmak; | aynlmak
  • ciddi — ciddi
  • ciddi bıyayış — ciddileşmek
  • ciddiye (m) — ciddilik, ciddiyet
  • cie bcdelnayış — birbiriyle değiştirmek, değiş tokuş etmek
  • cie bedelıyayış — birbiriyle değiştirilmek, birbiriyle değişmiş olmak
  • cie bıyayış — birbirinden ayrılmak, yırtılmak
  • cie kerdış — birbirinden ayırtmak, yırtmak
  • cie uncıyayış — çekişmek
  • cie untış — yolmak
  • cie viyarnayış — (sıvılar için) birine karıştırmak, iki farklı şeyi oranla birine karıştırmak, oranlamak
  • cie viyertış — birbirini geçmek, karşıdan gelip birbirinin yanından geçmek '
  • cie, eye, cıye, cê — birbiri, birbirine, birbiriyle
  • ciedı vetış — birbirinden ayırmak; | kesilcn hayvanın derisini yüzmek ve iç organlarını çıkarmak
  • ciedı viyarnayış — birbirine aktarmak; | birbiriyle geçinmek
  • ciedıma, cyedım — akabinden, arkasından, hemen ardından, ardısıra
  • ciemıyun bıyayış — birbirine katışmak, katıştırılmak
  • ciemıyun kerdış — birbirine karıştırmak, birbirine katmak
  • ciemıyun, cyemıyun — birbirine karışmış, birbirine girmiş, karışık
  • ciemıyundı — birbirine karışmış dulumda, iç içe
  • ciemıyunra — birbirinden, birbirinin içinden, birbirine karışmış olanları birbirinden ayırarak, ayıklayarak
  • ciemıyunra vetış — birbirinden ayırmak, ayıklamak; | birbirinden ayırt etmek
  • ciemıyunra vicayış — birbirinden ayrılmak, ayıklanmak; | birbirinden ayrıt edilmek
  • cier cuar — aşağı yukarı, yaklaşık olarak, hemen hemen
  • cier mqedênenu — aşağı kurtarmaz
  • cier nixelesnenu — aşağı kurtarmaz
  • cier venayış — aşağı görmek, düşük görmek
  • cier, eyer, cêr (n) — aşağı; | aşağıya
  • ciera bıyayış — birbirinden ayrılmak ayrışmak, kopmak; | yırtılmak
  • ciera dûir kotış — ayrı düşmek
  • ciera fıstış — birbirinden koparmak sökmek, bozmak, kullanılmaz hale getirmek
  • ciera kerdış — birbirinden ayırmak, ayırtmak; | yırtnıak
  • ciera kotış — birbirinden kopmak, sökülmek, bozulmak, kullanılmaz hale gelmek
  • ciera nımıtış — birbirinden saklamak, birbirinden gizlemek
  • ciera vetış — ayıklamak, karışmış şeyleri birbirinden ayırmak, ayırt etmek; | birbirinden çıkarmak
  • ciera vicayış — birbirinden ayrışmak birbirinden kopmak
  • ciera zunayış — birbirinden bilmek, birbirinin durumundan öğrenmek
  • ciera şayış — yırtılmak; | yırtınmak
  • ciera şmasıyayış — birbirinden ayırt edilmek, birbirinden farklı yönleri tanınmak
  • ciera şınasnayış — ayırt etmek, iki şeyi birbirinden ayırt etmek
  • ciera, cêra — birbirinden
  • ciero ameyış — yokuş yukarı çıkmak, yukarıya doğru gelmek
  • cierra cuar — aşağıdan yukarıya, alttan yukarıya, baştan başa
  • cierra gırotış — alttan almak
  • cieryen, ciryen — aşağıdaki, aşağıda olan; | aşağı
  • cieser bıyayış — birbirinin üstünden ayrılmak, birbirinden ayrılmak
  • cieser fıstış — alt üst etmek, zarar vermek, yıkmak
  • cieser kotış — ayrı düşmek, birbirinden ayrılmak,birbirini kaybetmek
  • cieser qeldayiş — çevirmek, alt üst etmek
  • cieser, eyeser, cêser — birbirini, birbirine, birbirinin üstünden
  • ciesera dayış — üst üste yığılmış olan şeyleri birbirinin üstünden etmek, karıştırmak; | (kitabı) karıştırmak
  • cieserdı eştış — üst üste yığılı olan şeyleri birbirinin üstünden atmak, dağıtmak
  • ciesero meıulış — üst üste kalmak
  • cieserra qeldayiş — üst üste olanları birbirinden ayırmak; | boğuşanları birbirinden ayırmak
  • ciever nayış — tartışmak, bir konu üzerinde olumlu veya olumsuz konuşmak, kritiğini yapmak
  • ciever, eyever, cêver — birbiri, birbirine, birbirini
  • cievera bıyayış — karşılaşmak, rastlamak, rastlaşmak
  • cievero diyar şayış — açık artırmada fiyatı artırmak, çekişe çekişe pazarlık etmek; | çekişmek, karşılıklı inatlaşmak
  • cieverra kerdış — sökmek, birbirinden sökmek
  • cieverra nayış — birbiriyle ölçmek, mukayese etmek, karşılaştırmak
  • cigerçi — ciğerci
  • cigerıy ... cıri parçe bıyayış — çiğeri parçalanmak, yüreği parçalanmak
  • cigerıy ... dağnayış — ciğerini dağlamak, yüreğini yakmak
  • cigerıy ... decayış — ciğeri sızlamak
  • cigerıy ... qerefnayiş — ciğerini sökmek; | çok korkutmak
  • cigerıy ... qul kerdış — ciğerini delmek, çok üzmek
  • cigerıy ... quıl kerdış — bağrını delmek, çok üzülmek; | çok üzmek
  • cigerıy ... veşayış — ciğeri yanmak
  • cigerıy ... veşnayış — ciğerini yakmak, acı çektirmek
  • cigerıy... cıri vêşayiş — ciğeri sızlamak, birine çok acımak, derin bir üzüntü duymak, bağrı yanmak; | birini sevmek
  • cigerıy... punc perê nıkerdış — ciğeri beş para etmemek, değersizin biri olmak
  • cigır — kızma, küsme
  • cihat, jêhat — yetenekli, becerekli, güçlü, çalışkan
  • cihatê (m) — yeteneklilik, becereklilik, güçlülük
  • cihaz (m) — cihaz, aygıt
  • cihet (n) — cihet, yön
  • cihve (n) — cilve
  • cik kerdış — çok küçük çocukları severken „cik\" diye seslenmek"
  • cilet (n) — jilet
  • cilqê (m) — cılklık '
  • cinciq (n) — cıncık, cam eşya
  • cincıy kutik — köpek soyu, alçak, soysuz
  • cind .. sarera gêrayiş — cinlenmek
  • cind ... sero pieser ameyış — cinleri başına toplanmak
  • cind sarey ... gırotış — cinleri tutmak, çok sinirlenmek
  • cinde (m) — yaramazlık
  • cindin — cinli
  • cindiy ... we wariştiş — cinleri ayağa kalkmak
  • cini bıyayış — kadınlaşmak; | karılaşmak
  • cini comyerd — karı koca, karılı koncaiı; | kadın erkek, kadınlı erkekli
  • cini, ceni (m) — kadın, hanım
  • cini-y-a rınd — güzel kadın
  • cini-y-ey yi — (onun) karısı
  • ciniya viyê — dul kadın
  • ciniya zunayê — bilgili kadın
  • ciniyê (m) — kadınlık
  • ciniyek — bir kadın, kadının biri .
  • ciniyey kiyi — ev kadını
  • cins cibilliyet — soy sop, asıl
  • cins cins — cins cins, tür tür
  • cins, cins — cins, soy, tür
  • cinsê (m) — cinslik
  • cinsi — cinsi
  • cinsiyet (n) — cinsiyet
  • cinyek — hanım, kadın cinyek ez ha tûri vunı, veywê ti
  • cio kerdış — yolmak
  • cio untış — çekiştirmek; | çekip çevirmek
  • cio, cyo — -den, birbirinden
  • cip, jip (m) — cip
  • ciqli bıy;<yış — gıdıklanmak
  • ciqune — kursak, kuşlarda yiyecek torbası
  • ciqunedi mendış — kersağında kalmak
  • cir bıyayış — uslanmak. | yatışmak, sakinleşmek
  • cir kerdış — yatıştırmak, sakinleştirmek, yumuşatmak
  • cir vındertış — uslu durmak, yaramazlık etmemek
  • cir, cirek — uslu, çevresini rahatsız etmeyen
  • cirê (m) — usluluk
  • cirgayış — kızmak, azarlamaki birine bağırmak; | küsmek
  • cirgi (m) — bağırma, azarlama
  • cirgıyaye — kızan, küsen, küsülü
  • cirgıyayış — (birinin) üzerine bağırmak, bağırıp çağırmak, kızmak, küsmek
  • cirit (n) — cirit
  • cirit — yeni, eskimemiş, yıpranmamış, kullanılmamış olan, yepyeni
  • cirit eştış — cirit atmak
  • cirun mulıtacıy veiey cirunyo — komşu komşunun külüne muhtaçtır, komşular en ufak şeyde bile birbirine muhtaç olurlar
  • cirun, ciran — komşu
  • cirunê (m) — komşuluk
  • cirunc kerdış — komşuluk etmek, komşuluk yapmak
  • cisim, cisnı — cisim
  • ciya ciya — ayrı ayrı
  • ciya tepıştış — ayrı tutmak
  • ciya ıniya nızunayış — ayrı gayrı bilmemek
  • ciya, cia — ayrı; | yalınz, tek başına
  • ciyayê (m) — ayrı olma durumu
  • ciyez kerdış — çeyizlemek, gelin için çeyiz düzmek
  • ciyez, cihcz — çeyiz
  • ciyk — (çocuk dilinde) guguk, bebeklerin dikkatini kendine çekmek için çıkarılan ses
  • ciyk kerdış — guguk etmek, bebeğe guguk diye haykırmak
  • ciğer (n) — ciğer
  • ciğerin — cesur
  • ciğerpare — ciğerpare, çok sevilen
  • cm şayışa — bu gidişle, bu biçimde
  • cmawir, cenawer — canavar, can yiyen; | kuıt
  • cmırıy allahi — Allahın emri
  • cna hıel — bu an, şindi
  • cna rey — bu kez
  • cnkêra — şindiden
  • cnkêra tcpya — bundan böyle, bundan sonra
  • cnrre — ufak tefek, kısa boylu; | bir çeşit küçük atmaça
  • cnvunê (m) — gençlik
  • cnwe kerdış — cilve etmek, cilve yapmak
  • com pa bıyayış — camlanmak, cam takılmak
  • com pa kerdış — camlamak, bir şeye cam takmak
  • com, cam (n) — cam
  • comyerd bıyayış — mertleşmek, cömertleşmek
  • comyerd rueco tengıdı bêli benu — dar gündc erkeklik belli olur
  • comyerd, camêrd — erkek; | cömeıt, yiğit, mert
  • comyerdê (m) — erkeklik; | yiğitlik, mertlik, cömertlik
  • comyerdê kerdış — mertlik etmek, yiğitlik göstermek
  • comyerdêra sayış — erkekliğini yitirmek, cinsel iktidarını yitirmek
  • comın — camlı
  • conus, camus — camız, manda
  • crcun ercun — ucuz ucuz, çok ucuz
  • ct'ra — bir yerden, herhangi bir yerden
  • cu (m) — (çocuk dilinde) tavuk, kümes hayvanları
  • cu cu — tavukları yanına çağırırken veya yem verirken söylenilir
  • cuanat — ondan beri, ondan beriye, ondan bu yana
  • cuapey — sonradan, sonra
  • cuar, cor (n) — yukarı; | yukarıya
  • cuardı \\var aıneyış — yukarıdan inmek, gökten inmek
  • cuarra cier — tepeden aşağı, tepeden tırnağa
  • cuarra gırotış — yukarıdan almak
  • cuarra tıra unyayış — (birine) yukarıdan bakmak, kendini karşısındakinden büyük görmek, birini küçümsemek
  • cuaryen — yukarıdaki, yukarıda olan; | yuk;ın
  • cuaver — önceden, önce
  • cuawet — ondan öteye, ötesi
  • cuâr ser — yukarıya doğru, yokuş yukarı
  • cucu — (çocuk dilinde) tavuk, kuş
  • cumea, cuın'a (n) — cuma
  • cumhuriyet (n) — cumhuriyet
  • cun, gun (n) — can
  • cuna (m) — dişi tay