Zazaca - Türkçe Sözlük
Kaynak: Zazaca - Türkçe Sözlük (Harun Turgut, Tij Yayınları)
- Q —
- q — ... (qe)
- qa! qaley ... bıyayış — (bir şeyden veya birinden) hep sözedilnıek, güncel olmak
- qab (n) — kap, kın, kılıf, bir şeyi korumak için kendi biçinine göre yapılmış kap; | kapak, cilt; | kap
- qab bıyayış — kaplanmak, ciltlenmek
- qab kerdış — kaplamak, ciltlemek
- qab qacağ — kap kaçak
- qabax, qewax (n) — kavak
- qabaxyer (m) — kavak ağacı
- qabiliyet (n) — kabiliyet
- qabiliyetm — kabiliyetli
- qabin — kaplı, ciltli
- qabin kerdış — (kama, kılıç) kınına geçirmek, kabına koymak
- qabkerde — kaplamalı, kaplı, ciltli, ciltlenmiş olan
- qadi, qazi — kadı
- qadiyê (m) — kadılık
- qaf — oyuk; | içi çürüyerek oyuk hale gelmiş (ağaç, diş), içi çürük, kof
- qaf (m) — su taşıma kabı haline getirilmiş su kabağı, kurutulmuş su kabağı
- qafa (m) — kafa, baş
- qafa erd nayış — kafayı yere vurmak, yatmak
- qafa tede nımendış — kafa kalmamak, zihni.yorulmak
- qafa tie-şunayış — kafa sallamak
- qafa vênayiş — kafayı bulmak
- qafadar — kafadar
- qafara eştış — kafadan atmak, rastgelc konuşmak, uydurmak
- qafara kêm bıyayış — kafadan kontak olmak, mantıksız olmak
- qafara seqet — kafadan sakat, kafadan kontak
- qafari dayış — kafaya vurmak, kafaya çekmek, başı örtmek qafari dayış uw nunıy ... destra gıro-
- qafavva zıt — çıplak kafa
- qafawa veryen — eski kafa, eski düşünceye bağlı
- qafay ... cadı ınbıyayış — kafası yerinde olmamak
- qafay ... kotış — kafasına girmek, beynine girmek
- qafay ... kuayış — kafasını dövmek, kafasını ezmek
- qafay ... masayış — kafası şişmek, kafası kazan olmak
- qafay ... nıgırotış — kafası almamak anlıyamamak, inanamamak
- qafay ... pelexnayiş — kafasını ezmek, etkisiz duruma getirmek
- qafay ... tiennyunrı gınayış — kafası bulanmak, aklı karışmak
- qafay ... vındertış — kafası durmak, düşünemez olmak
- qafay ... xebetiyayiş — kafası çalışmak. anlaına yeteneği olmak
- qafay ... xerepiyayiş — kafası bozulmak, öfkelenmek
- qafay ... şuğulıyayış — kafası çalışmak, kafası işlemek
- qafay ...-rı dayış — kafasına vurmak
- qafay sari — kafa tası
- qafay xue arısnayış — kafayı dinlendimıek, kafasını dinlendirmek
- qafay xue kerdış — kendi kafasına koymak, aklına koymak
- qafay xue kerruna vıstış — kafasını taştan taşa vurmak
- qafay xue xebetnayiş — kafasını çalıştırmak, aklını kullanmak
- qafay xuedi tepıştış — kafasında tutmak, aklında tutmak, unutmamak
- qafay xuera — kafasından, kafasına göre
- qafay xuera eştış — kafasından atmak, vazgeçmek
- qafay xuera vetış — kafasından çıkarmak, unutmak
- qafay xuera viyarnayış — kafasından geçirmek, düşünmek, aklından geçirmek
- qafaym — kafalı
- qafê (m) — (ağaç için) içi çürüme, içi çürük olma durumu, kofluk
- qafik (n) — içi çürük ağaç gövdesi; | içi çürümüş (ağaç); | oyuk
- qafikiy çim — göz yuvası, göz evi, içinde göz bulunmayan oyuk
- qafikiy dar — ağaç oyuğu
- qafikm — çürük, içi çürümüş olan
- qafiy kerri — kaya uyuğu, mağara
- qahbçi — kalıpçı
- qahbkcrde — kalıblanmış olan
- qahir quatik uııtış — kahır çekmek, acı çekmek,sıkıntısına katlanmak
- qahnê (m) — kalınlık
- qaide bıyayış — alışkanlık haline gelmek, kural haline gelmek
- qaide kerdış — alışkanlık haline getirmek, kurallaştırmak
- qaide qeyde — usul usul, çeşit çeşit
- qaide raşt kerdış — kural çıkarmak
- qaide rue-nayış — kuıal koymak
- qaide, qa'ide (n) — kaide, kural, usul, tarz, nıetod, yöntem; | (türküde, müzikte) makam
- qaideym — kurallı
- qaira fehm kerdış — sözden anlamak, anlayışlı olmak
- qal (m) — söz, laf, lakırdı
- qal çarnayış — laf gezdirmek, laf taşımak, dedikodu etmek
- qal bıyayış — konuşulmak, laf edilmek, bahsedilmek
- qal cı eştış — laf atmak, söz dokundurmak
- qal gueştari kerdış — söz dinlemek, laf dinlemek
- qal qal akerdış — laf lafı açmak
- qal qâl (qaiun) ra ardış — laf lafı açmak, söz sözü açmak
- qal qırr — bağırıp çağırma, ağız kavgası
- qal qırr kerdış — bağırıp çağırmak, yüksek sesle ağız kavgası etmek
- qal tede vmdertış — sır saklamak, laf gezdirici olmamak
- qal tepıştış — söz dinlemek, söze uymak
- qal tıra nıvicayış — (birisinden) haber çıkmamak, haber alamamak
- qal tıra teber kerdış — (birisini) ko• nuşturmak, birisinin ağzını yoklayarak laf almak
- qal uvv behs kerdış — bahsetmek
- qal vve-nıdarıtış — laf kaldırmamak, ters söze karşılık verecek yaradılışta olmak
- qal yevv rey \\veşa — sözü bir kez söylemek iyidir
- qala peyen — son söz
- qala viryen — ilk söz
- qaley ... bırnayış — (birinin) lafını kesmek, konuşmasını kesmek
- qaley ... bıyayış — (birinin veya bir şeyin) lafı edilmek, sözü edilmek, bahsedilmek
- qaley ... kerdış — (bir şeyin) lafım etmek, sözünü etmek, birisinden bahsetmek
- qaley ... kotış — (bir şeyi) anlatmaya girmek, bir şeyden veya kişiden bahsetmek
- qaley xue kerdış — kendinden bahsetmek, kendini veya yaptıklarını anlatmak, kendini övmek
- qaley xue pey nınayış — lafını esirgememek, gereken cevabı vermek
- qaley xue zunayış — lafını bilmek, ne konuştuğunu bilmek
- qalib (m) — kalıp, küp biçiminde bir dökülerek yapılmış olan
- qalib (n) — kalıp, bir şeye biçim vermeye yarayan araç | küp biçiminde yapılmış olan
- qalib kerdış — kalıplamak
- qalib rue-kerdış — kalıba dökmek, kalıp dökmek
- qalib untış — kalıba çekmek
- qalib vıstış — kalıba koymak, kalıba vurmak
- qalibçiyê (m) — kalıpçılık
- qalibey kerpiç — kerpiç kalıbı, bir kalıp kerpiç
- qalibey sawuni — sabun kalıbı
- qalibin — kalıplı
- qalibiy kerpiç — kerpiç kalıbı, kerpiçe biçim veren araç
- qalik (m) — kabuk (sert çekirdek, ceviz vb); | oyuk, içi oyuk olan
- qalikey çim — göz çukuru, göz yuvası, gözü niçinde olduğu çukurlu yer
- qalikey guêş — kulak çukuru; | kulak kepçesi
- qalikm — kabuklu
- qalin (n) — başlık, gelinin babasına verilen armağan, başlık parası
- qalin bırnayış — başlık biçmek, gelinin babasına verilecek başlığı tespit etmek
- qalin bıyayış — kalınlaşmak
- qalin dayış — başlık vermek
- qalin kerdış — kalınlaştırmak
- qalin rue nayış — başlık koymak
- qalinyer — daha kalın
- qalm — kalın
- qalumdi mendış — lafta kalmak, söylediğini yapmamak
- qalun derg kerdış — sözü uzatmak, lafı uzatmak
- qaluni gırdun dayış — büyük laf etmek, büyük sözler söylemek
- qamyon, kamyon (m) — kamyon
- qamyonçi — kamyoncu
- qamyonçiyê (m) — kamyonculuk
- qanb bestış — kalıp bağlamak, (binanın) kalıbını hazırlamak
- qanbn kerdış — kalıba dökmek
- qanser (n) — kanser
- qanun (n) — kanun, yasa
- qanun ruenayış — kanun koymak, yasalaştırmak
- qanun ruenıyayış — kanunlaştırılmak, yasa haline getirilmek
- qanun vecıyayış — kanun çıkarılmak, yasalaştırılmak
- qanun vetış — kanun çıkarmak, yasalaştırmak
- qanunen — kanunen, yasal olarak
- qanuni — kanuni, yasaya uygun
- qanunin — kanunin
- qapon (n) — kantar, bir tartı aıacı
- qaponiri dayış — kantara vurmak, bir şeyi kantarla tartmak
- qapqap (n) — takunya, nalın
- qapqapik (n) — takunya, nalın
- qapqapin — takunyalı
- qapun (n) — evin içinden bodrum katına inen özel merdiven
- qaput (n) — kaput, kalın palto
- qaqa — saçı kökünden kesilmiş olan, başı çıplak
- qaqayê (m) — saçı kökünden kesilmiş olma durumu, başı çıplak olma durumu; | kellik
- qaqibnayiş — keklik ötmek; | meydan okumak
- qar — boğazdan çıkan kalın ve boğuk ses
- qar qar — bar bar, boğazdan kalın ses çıkararak
- qar qar kerdış — bar bar etmek, bar bar bağırmak
- qar qar qarayiş — bar bar bağırmak
- qar qarey ... bıyayış — bar bar bağırmak, bağırarak ağlamak
- qarayiş — (keçi, koyun) bağırmak;
- qâl dayış — konuşmak; | alehte konuşmak, laf dokundurmak
- qâl eşnavıtış — laf işitmek, azarlanmak, paylanmak
- qâl kotış — söze başlamak, anlatmaya başlamak; | konuşmaya dalmak
- qâl tıra vatış — söz söylemek, birisini lafla incitmek, azarlamak
- qü dayış — şişmek, şişlik oluşmak
- qebadayi — kabadayı
- qebadayi bıyayış — kabadayılaşmak
- qebadayiyê (m) — kabadayılık
- qebadayiyê kerdış — kabadayılık taslamak
- qebahat (n) — kabahat, suç, kusur
- qebahat ... ser eştış — (birine) kabahati yüklemek
- qebahat bıyayış — kabahat işlenmek
- qebahat kerdış — kabahat etmek, kabahat işlemek
- qebahat tede venayış — (birinde) kabahat bulmak, hatalı görmek
- qebahatin — kabahatli, kusurlu
- qebale — kabala, götürü
- qebale gırotış — (bir işi) götürü almak; | durmadan yoğun çalışmak
- qebaleçi — kabalacı
- qebila (m) — kabile
- qebir, qebr (m) — kabir, mezar
- qebiz bıyayış — kabız olmak
- qebiz, qebz (n) — kabız
- qebizm — kabızlı
- qebrax — pezevenk, namussuz
- qebraxê (m) — pezevenklik, namussuzluk
- qebristun (n) — kabristan, mezarlık
- qebul bıyayış — kabul edilmek, kabul olmak
- qebul kerdış — kabul etmek, kabullenmek
- qebul, qewil (n) — kabul
- qebş (m) — tutam, deste, demet
- qebş kerdış — tutamlamak
- qebş qebş — tutam tutam, deste deste
- qebşey vılıkuıı — bir tutam çiçek, çiçek demeti
- qeda — feda, kaza
- qeda bela — kaza bela, felaket; | inat etme, inatla
- qeda bela ser ameyış — başına felaket gelmek
- qeda kerdış — (birine) kurban etmek
- qeday ... bıyayış — (birine) feda olmak, kurban olsun
- qeday ... gırotış — belasını almak
- qedayif, kada if (m) — kadayıf
- qedayifçi — kadayıfçı
- qedayifçiyê (m) — kadayıfçılık
- qedênaye — kurtarılmış olan
- qedênayiş — bitilmek; | tiiketmek; | kurtarmak
- qedeh (n) — kadeh, bardak
- qedeme (n) — kademe, aşama
- qedene — kadana, bir cins iri at; | iri yarı, güçlü
- qederiy üllahi — Allahın taktiri, Allahın emri
- qederiy Homayra — tanrıdan, Allahtaıı, iyi ki, tesadüf olarak, rastlantı sonucu
- qederiy xuera yers bıyayış — kaderine küsmek, talihine küsmek
- qedife (n) — kadife
- qedifeym — kadifeli
- qedik (n) — pamuktan beyaz dokuma, kefen bezi, torba bezi, patiska bezi, amerikan bezi
- qedim (n) — keser
- qedir uw qiymet — kadir kıymet, saygınlık
- qedir, qedr (n) — kadir, kıymek, değer, önem
- qediriy ... zunayış — kıymetini bilmek, önem vermek
- qedirzunaye — kadirbilir, değerbilir
- qediyaye — bitik, bitmiş olan; | kurtulmuş olan
- qediyayiş — bitmek; | tükenmek; | kurtulmak
- qediyayiş ameyış — bitirilmek; | tüketilmek; | kurtarılmak
- qef (n) — akar sularda sürüklenerek kenara atılmış ağaç veya odun parçalan
- qefehyayiş — kilitlenmek; | (iş yeri) kapanmak; | yormak
- qefel, qefil (ıı) — kilitleme; | yorma, yorgunluk
- qefelnaye — kilitli; | kapalı
- qefelnayiş — kilitlemek; | (bir şeyi) kollarıyla sarmak, zaptetmek; | (para vb) bir şeyi birisinden koparmak, -den güçlükle elde etmek; | (birini) yormak
- qefes (n) — kafes
- qefes kerdış — kafese koymak, kafeslemek
- qefes vıstış — kafese koymak
- qefesm — kafesli
- qefhyaye — yorgun
- qefle (n) — grup, takım, küme
- qefle bıyayış — gruplaşmak, kümeleşmek
- qefle kerdış — gıuplandırmak
- qefle qefle — grup grup, takım takım
- qefliyayiş — yorulmak
- qehir bıyayış — kahrolmak
- qehir kerdış — kahretmek
- qehir quatik — kahır, derin acı, sıkıntı; | kahır ve zıkkım
- qehir uııtış — kahır çekmek, sıkıntı çekmek, sıkıntı çekmek
- qehir vênayiş — kahır görmek, acı görmek, sıkıntı çekmek
- qehir, qehr (n) — kahır, üzüntü, acı, sıkıntı
- qehiriy ... untuş — (birinin) kahrını çekmek, acısını çekmek
- qehnyaye — kahııiı, üzüntülü
- qehnyayiş — üzülmek, kederlenmek
- qehremmiê (m) — kahramanlık
- qehremun — kahraman, yiğit
- qehremun bıyayış — kahramanlaşmak, kahraman olmak
- qehremunê ra-muetış — kahramanlık göstermek, yiğitçe davranmak
- qehrnaye — üzüntülü, acı ve üzüntü çekmiş olan
- qehrnayiş — üzmek, acı çektirmek
- qehwe (n) — kahve
- qehweçi — kahveci
- qehweçiyê (m) — kahvecilik
- qehwewo şıtııı — sütlü kahve
- qehwexune (n) — kahvehane, kahve
- qela — karga, tüyleri siyah beyaz renkte olan karga
- qela, qeFa(m — kale
- qelaci — kaleci
- qelafet (n) — boy bos, vücut
- qelafetiy ... cadı bıyayış — boyu po su yerinde olmak, yakışıklı olmak, güzel olmak
- qelafetm — boylu poslu, yakışıklı
- qelaqurtik (m) — boğmaca
- qelay bıyayış — kalaylanmak
- qelay kerdış — kalaylamak
- qelay, qela (m) — kalay
- qelayçi — kalaycı
- qelayçiyê (m) — kalaycılık
- qelayçiyê kerdış — kalaycılık etmek
- qelaykerde — kalaylı, kalaylanmış
- qelaym — kalaylı
- qelaş (n) — yarık, yarılmış yer, yarma
- qelaşiyaye — yırtık, yarık, çatlak, yırtılmış olan
- qelaşiyayiş — yarılmak, çatlamak
- qelaşnaye — yarık, çatlak, yırtık, yardırılmış olan
- qelaşnayiş — yarmak, çatlamak
- qelçax, qeçax — kaçak
- qelçaxçi — kaçakçı
- qelçaxçiyê (m) — kaçakçılık
- qelçaxê (m) — kaçaklık, kaçak olma durumu
- qelê qelê — topak topak, topaklar halinde
- qelb (n) — kalp, yürek
- qelb (n) — mide bulantısı; | tiksinti
- qelb gırotış — kalp hastalığına yakalanmak
- qelb ra-gırotış — gönül almak, sevindirmek
- qelb şıkıtış — kalp kırmak, incitmek
- qelbin — kalpli
- qelbiy ... ameyış — bulantı gelmek, kusması gelmek,midesi bulanmak
- qelbiy ... kotış — kalbine düşmek, kalbine doğmak, içine doğmak
- qelbiy ... pak bıyayış — kalbi temiz olmak, kötü düşüncesi olmamak
- qelbiy ... purye dayış — kalbi hızlı vurmak,, kalbi çarpmak; | heyecanlanmak
- qelbiy ... pırtayış — kalbi çarpmak, kalbi atmak; | tasalanmak, endişelenmek
- qelbiy ... ragırotış — gönlünü almak sevindirmek
- qelbiy ... siya bıyayış — kalbi kararmak, inancını yitirmek
- qelbiy ... tıra ameyış — (bir şeyden) nefret etmek, tiksinti duymak, tiksinmek
- qelbiy ... tıra mendış — (birisinden veya bir şeyden) kalbi kırılmak
- qelbiy ... veşayış — kalbi yanmak, kalbi sızlamak
- qelbiy ... vıraştış — kalbini yapmak, gönlünü yapmak
- qelbiy ... şıkıyayış — (birinin) kalbi kırılmak
- qelbiyayiş — (mide) bulanmak, mide alt üst olmak
- qeldapey — ters, yanlış; | ters yüzlü, ters yüz edilmiş olan, tersten
- qeldapey (m) — deynekle oynanan bir oyun
- qeldapey çarnayış — ters yüz etmek
- qeldapey kay kerdış — \"deynek oyunu\"" oynamak"
- qeldapey pıra gırotış — (giysiyi) ters yüz giymek
- qeldapey vıraştış — tersine yapmak, yanlış yapmak, ters yapmak
- qeldaye — ters yüz edilmiş olan; | devrik, devrilmiş olan
- qeldayiş — ters yüz etmek, alt yüzü üste çevirmek; | devirmek, yere yıkmak
- qeldiyayiş — ters yüz edilmek; | devrilmek, yıkılmak
- qele (n) — topak, parça
- qeleb (n) — kusmuk, kusma, istifra
- qelebahx bıyayış — kalabalıklaşmak
- qelebahx, qerebahx — kalabalık, sayıca çok; | giirültü
- qelebalix kerdış — kalabalık etmek
- qelebiyayiş — kusmuğu dışarı edilmek, istifra edilmek; | çiğnerek veya basarak gitmek
- qelebnayiş — kusmak, istifra etmek; | içeriye zorla tıkamak
- qelem (m) — kalem
- qelem akerdış — kalem açmak
- qeley guin — kan pıhtısı
- qeley lıerr — toprak tezeği, tezek
- qeley sual — tuz topağı
- qeley turaq — çökelek topağı, çökelek parçası
- qellik (n) — kilit, kapatma aleti, anahtar mekanizması
- qelur cı dayış — (birine) acı vermek, sıkıntı vermek, üzmek
- qeluriy ... nıuııcıyayış — kahrım çekememek, birinin yaptığı olumsuzluklara katlanamamak
- qelurm — üzüntülü, sıkıntılı
- qelurun ver nıerdış — kahrından ölmek, üzüntüden ölmek
- qelurunra, qehirra — üzüntüden, kahırdan
- qic-ik — küçük, küçücük
- qij — çığlık sesinden bir yansıma
- qij wij — bağırış çağırış, şamata gürültü, çığlık ştına
- qijayiş — cıyaklamak, çığlık atmak, acı acı bağırmak, ince ve keskin sesle ağlamak
- qiji tıra vetış — bağırtmak, çığlık çıkarmasına neden olmak
- qiji vviji bıyayış — acı acı bağrışmak çığlık atılmak
- qiji vviji kerdış — acı acı bağırmak, çığlık atmak
- qiji wiji — bağırtı çağırtı, şamata, çığlık çığlık üstüne
- qiji wiji ... ser nayış — bağırtmak, çığlık attırmak
- qiji xuera vetış — çığlık çıkarmak, çığlık atmak
- qiji, qêji (m) — çığlık, ince ve keskin sesle bağırma
- qijnayiş — ağlatmak, çığlık atmasına neden olmak, cıyaklatmak
- qil (n) — vurma sonucu vücutta oluşan ceviz büyüklüğünde şişkinlik, kabarıklık, şişlik
- qilik (n) — şişlik, şişkinlik
- qilik wcdayiş — şişmek, şiş oluşmak
- qilikin — şiş, şişkin; | şişkinliklerle kaplı olan
- qim kerdış — yetmek, yeterli gelmek; | yetinmek, azımsamamak
- qim pê nıkerdış — yetinmemek, azımsamak
- qim, qêm (n) — yetinme, yeterli bulma, kanaat; | yeterli
- qimiy xue cı ardış — bir şeyi kendine yeter bulmak, yetinmek; | kanaat getirmek
- qimiy xue kerdış — yetinmek, yeterli bulmak
- qineste (n) — kalça kemiği
- qinkey ... anıyayış — boğazı açılmak
- qinkey ... ginyayış — boğazı kapanmak, sesi kısılmak
- qinkey ... gıredıyayış — boğazı düğümlenmek, üzüntüden boğazı tıkanmak
- qinkey ... tepıştış — boğazını tutmak, yakasına yapışmak
- qinkey xue pia nayış — boğazını kısmak, bağazını sakmak
- qinkey xueri w ar kerdış — boğazından indirmek
- qinkra bınıy deynra şayış — gırtlağa kadar borca batmak
- qinkra bınıy deyındı bıyayış — gırtlağına kadar borcu olmak
- qinn — ziftli
- qinquliz (n) — kıçını dikme, amut, götünü havaya dikme; | takla; | domalma
- qinquliz dayış — kıçını havaya dikmek, amuda kalkmak
- qinter (n) — kantar
- qintern dayış — kantara vurmak, kantarla tatmak
- qir (n) — zift, kara sakız
- qir bıyayış — ziftlenmek
- qir kerdış — ziftlemek
- qiral, qilar — kral
- qiralê (m) — krallık
- qirç qirç — gıcırdayarak
- qirç qirç kerdış — gıcırdatmak
- qirçayiş — gıcırdamak; | (karga) gaklamak; | çatırdamak
- qirçi (m) — gıcırtı; | karga sesi; | sert bir çubuğun kırılma sesi
- qirçik (m) — boğaz, gırtlak; | boğaz düğümü
- qirçikey ... gırotış — (birinin) boğazım tutmak, boğazına yapışmak
- qirçikey ... pia nayış — (birinin) boğazını sıkmak
- qirçikey ...-a dûsyayış — gırtlağına sarılmak
- qirçnayiş — gıcırdatmak; | (karga) ses çıkarmak, gaklamak; | çatırdatmak
- qirêncele, qiryencele (n) — kurbağa
- qirbelek — kısa kulaklı ve alaca renali (hayvan)
- qirbun bırnayış — kurban kesmek
- qirbun bıyayış — kurban olmak, feda olmak; | aşırı sevgiyi belirtmek veya yalvarmak için söylenilir
- qirbun dayış — kurban vermek, kurban kesmek; | can kayıbına yol açmak
- qirbun kerdış — kurban etmek, kurban kesmek; | kendi çıkarı için birini feda etmek
- qirbun, qurban — kurban
- qirbunibi — kurban olayım
- qirik, qirrik (m) — gırtlak, boğaz
- qirikey ... pia nayış — boğazım sıkmak, sıkıştırmak
- qirikey ... zuwa bıyayış — boğazı kurumak, çok susamak
- qirikey ...-dı mendış — boğazında kalmak, kursağında kalmak
- qirikey ...-ra perrayış — boğazına sıçramak, boğazında kalmak, nefes borusuna yiyecek kaçmak
- qirikey ...-rı war nışayış — boğazından inmemek, yemek istememek
- qirikey xue akerdış — boğazını açmak
- qirikey xue ciera kerdış — boğazını yırtmak, yırtınmak, defalarca söylemek; | boğazı yırtılırcasma bağırmak
- qirikey xue dırnayış — boğazını yırtmak, çok bağırmak, çok tekrarlayarak söylemek
- qirikey xuech kerdış — boğazına indirmek; | abur cubur yemek
- qirikey xuera de bırnayış — boğazından kesmek
- qirmeyin — pil süsü yapılmış (fistan)
- qirmik (n) — diken gibi sert ve sivri dalcık veya bitki sapı, kılçık
- qirmikm — sert ve sivri dalcıkları olan, kılçıklı, dikenli
- qirnni untış — tırpan çekmek, tırpanlamak
- qirp qerefiyayiş — çat kırılmak, çat kopmak
- qirp qerefnayiş — çat kırmak, çat koparmak
- qirpayiş — çat diye ses çıkarmak; | (pannakları) çıtlamak
- qirpi (m) — kuluçkaya yatmış tavuk . sesi, tavuğun kesik kesik sesi; | çatırtı, çıtırtı
- qirpnayiş — gurk gurk etmek, tavuk gurk gurk diye ses çıkarmak; | çat diye ses çıkartmak, (parmakları) çıtlatmak
- qirqirr (m) — yüksek sesle dırdır
- qirqirr kerdış — yüksek sesle dırdır etmek; | ağız kavgası yapmak, bağırıp çağırmak
- qirrayiş — (kurbağa) ses çıkarmak
- qirri (m) — kurbağa sesi
- qirrim kerdış — tırpanlamak, tırpanla biçmek
- qirrim, qerrim (m) — tırpan
- qirrimçi — tırpanlama işinde çalışan
- qirrimra vıyarnayış — tırpandan geçirmek, tırpanlamak
- qirt qırt kerdış — gak gak etmek; | dırdır etmek
- qirtayiş — (karga) gaklamak
- qirti (m) — karga sesi
- qirtnayiş — (karga) gak gak etmek, gak sesini çıkartmak
- qirycstik, qinstik (n) — solucan
- qiryestikm — solucanlı
- qirşm — çöplü, küçük çöp parçaları bulunan (yer)
- qisaym — konuşmalı, sözlü
- qisim qisim — kısım kısım, bölüm bölüm, ayrı ayrı
- qisimyek, qismiyek — bir ktsım, bir bölüm
- qismctiy ... bırıyayış — kısmeti kesilmek, kısmeti bağlanmak
- qismet (n) — kısmet, nasip
- qismet bıyayış — kısmet olmak
- qismet kerdış — kısmet etmek
- qismet verıy lınguniy ... anıeyış — kısmeti ayağına gelmek
- qismetin — kısmetli
- qismetiy ... anıyayış — kısmeti açılmak, işleri iyi gitmeye başlamak
- qismetiy ... vicayış — kısmeti çıkmak
- qit — küçük, ufak
- qit-nlck — küçücük
- qitalek — küçücük, ufacık
- qitalekê (m) — küçüklük, ufaklık
- qitayiş — gıdaklamak (tavuk)
- qitê (m) — kıtlık, azlık
- qitê (m) — ufaklık, küçüklük
- qitik (m) — (tere yağı) topağı
- qitikey runi — tere yağı topağı, yaklaşık yüz gram ağırlığında tere yağı topağı
- qitnayiş — gıdaklamak, (tavuk) kesik kesik bağırmak
- qixayiş — öksürmek
- qixiym — öksürüklü
- qiyafet (n) — kıyafet, kılık
- qiyamct anıeyış — kıyamet kopmak
- qiyamef (n) — kıyamet
- qiyamet ardış — kıyamet koparmak, dünyanın sonu getirmek
- qiyamet piera nıyayış — kıyamet kopmak, dünyanın sonu gelmek
- qiyamet ra bestıyayış — kıyamet kopmak, bir kıyamettir gitmek
- qiyamet rue ınyayış — kıyamet kurulmak, kıyamet kopmak
- qiyas — kıyas, denkleştirme yolu
- qiyas bıyayış — kıyaslanmak
- qiyas kerdış — kıyaslamak, karşılaştırmak, mukayese etmek
- qiyinetra vıstış — kıymetten düşürmek; | küçültmek
- qiylix, qiylik (n) — bir ağaç cinsi
- qiymet (n) — kıymet, değer
- qiymet cı dayış — kıymek vermek, değer vermek
- qiymet cı nıdayış — kıymet vermemek; | küçümsemek
- qiymet cı nıdıyayış — kıymet verilmemek; küçümsenmek
- qiymet gırotış — değer almak, kıymetlenmek, değer kazanmak
- qiymet kerdış — kıymet etmek, değer sağlamak
- qiymetin bıyayış — kıymetli olmak, kıymetlenmek, kıymetleşmek, kıymetli duruma gelmek
- qiymetiy ... zunayış — kıymetini bilmek, değerini bilmek
- qiymetm — kıymetli
- qiymetm kerdış — kıymetli etmek, kıymetleştirmek, kıymetli duruma getirmek
- qiynny xue kerdış — yetinmek
- qiynny xue nıkerdış — yetinmemek
- qiynxyer (n) — yaprakları ve kabuğu kavağınkine benzeyen bir çeşit orman ağacı
- qiys (z) — loğu çekme işine yarayan tahtadan bir alet
- Qizilbaş — Kızılbaş, Alevi
- qizilqurt (m) — öldürücü bir hastalık; | zıkkını (olsun)
- Qiznbaşê (m) — Kızılbaşlık, Alevilik
- qmdaye — (kaba) götveren
- qmey xue ciera kerdış — kıçını yırtmak, bütün gücünü kullanarak
- qmgird — kalçalı, kalçaları büyük olan
- qmkcy ...-a dfısyayış — boğazına sarılmak, tehdit etmek
- qmquliz bıyayış — takla dönmek; | domalmak
- qmquliz dıyayış — kıçı havaya dikilmek; | takla atmak
- qmquliz kerdış — takla dönmek, takla atmak; | domaltmak
- qmverm — geniş kalçalı
- qom dayış — (su) boy vermek, boylanmak; | uzamak
- qom qelafet — boy bos
- qom qelafetiy ... cadı bıyayış — boyu posu yerinde olmak, boylu poslu olmak
- qom vetış — boy atmak, boyu uzamak, gelişmek
- qomçi (n) — kamçı
- qomçi bıyayış — kamçılanmak
- qomçi kerdış — kamçılamak
- qomçiym — kamçılı
- qomey xuera mşarmıyayış — boyundan utanmamak, boyundan utanmadan
- qomey xuera nıunıyayış — boyuna bakmamak, boyuna poşuna bakmadan, utanmadan
- qomiser — komiser
- qomiserê (m) — komiserlik
- qomisyon — komisyon
- qomisyonê (m) — komisyonluk
- qomite — komite
- qomiş (n) — kamış
- qomm — boylu; | az derin, derinliği bir boyu aşmayan (su)
- qomunist — komünist
- qomunistê (m) — komünistlik
- qomunizm (n) — kominizm
- qomıyayış — birinin yardımına gereksinim duymak, birine işi düşmek
- qonax (n) — konak
- qonnşm — kamışlı, kamışlık
- qonı (m) — boy, vücut uzunluğu; | derin olmayan, derinliği insan boyu aşmayan (su)
- qos, qews — kavisli eğik; | bir çeşit hallaçlık aleti
- qowl, qewl (n) — söz,' anlaşma
- qowliy .. -ra — söylediğine göre, anlatığına göre
- qowlra — sözde, dediğine göre