Zazaca Öğren

Zazaca - Türkçe Sözlük

Kaynak: Zazaca - Türkçe Sözlük (Harun Turgut, Tij Yayınları)

  • Q
  • q — ... (qe)
  • qa! qaley ... bıyayış — (bir şeyden veya birinden) hep sözedilnıek, güncel olmak
  • qab (n) — kap, kın, kılıf, bir şeyi korumak için kendi biçinine göre yapılmış kap; | kapak, cilt; | kap
  • qab bıyayış — kaplanmak, ciltlenmek
  • qab kerdış — kaplamak, ciltlemek
  • qab qacağ — kap kaçak
  • qabax, qewax (n) — kavak
  • qabaxyer (m) — kavak ağacı
  • qabiliyet (n) — kabiliyet
  • qabiliyetm — kabiliyetli
  • qabin — kaplı, ciltli
  • qabin kerdış — (kama, kılıç) kınına geçirmek, kabına koymak
  • qabkerde — kaplamalı, kaplı, ciltli, ciltlenmiş olan
  • qadi, qazi — kadı
  • qadiyê (m) — kadılık
  • qaf — oyuk; | içi çürüyerek oyuk hale gelmiş (ağaç, diş), içi çürük, kof
  • qaf (m) — su taşıma kabı haline getirilmiş su kabağı, kurutulmuş su kabağı
  • qafa (m) — kafa, baş
  • qafa erd nayış — kafayı yere vurmak, yatmak
  • qafa tede nımendış — kafa kalmamak, zihni.yorulmak
  • qafa tie-şunayış — kafa sallamak
  • qafa vênayiş — kafayı bulmak
  • qafadar — kafadar
  • qafara eştış — kafadan atmak, rastgelc konuşmak, uydurmak
  • qafara kêm bıyayış — kafadan kontak olmak, mantıksız olmak
  • qafara seqet — kafadan sakat, kafadan kontak
  • qafari dayış — kafaya vurmak, kafaya çekmek, başı örtmek qafari dayış uw nunıy ... destra gıro-
  • qafavva zıt — çıplak kafa
  • qafawa veryen — eski kafa, eski düşünceye bağlı
  • qafay ... cadı ınbıyayış — kafası yerinde olmamak
  • qafay ... kotış — kafasına girmek, beynine girmek
  • qafay ... kuayış — kafasını dövmek, kafasını ezmek
  • qafay ... masayış — kafası şişmek, kafası kazan olmak
  • qafay ... nıgırotış — kafası almamak anlıyamamak, inanamamak
  • qafay ... pelexnayiş — kafasını ezmek, etkisiz duruma getirmek
  • qafay ... tiennyunrı gınayış — kafası bulanmak, aklı karışmak
  • qafay ... vındertış — kafası durmak, düşünemez olmak
  • qafay ... xebetiyayiş — kafası çalışmak. anlaına yeteneği olmak
  • qafay ... xerepiyayiş — kafası bozulmak, öfkelenmek
  • qafay ... şuğulıyayış — kafası çalışmak, kafası işlemek
  • qafay ...-rı dayış — kafasına vurmak
  • qafay sari — kafa tası
  • qafay xue arısnayış — kafayı dinlendimıek, kafasını dinlendirmek
  • qafay xue kerdış — kendi kafasına koymak, aklına koymak
  • qafay xue kerruna vıstış — kafasını taştan taşa vurmak
  • qafay xue xebetnayiş — kafasını çalıştırmak, aklını kullanmak
  • qafay xuedi tepıştış — kafasında tutmak, aklında tutmak, unutmamak
  • qafay xuera — kafasından, kafasına göre
  • qafay xuera eştış — kafasından atmak, vazgeçmek
  • qafay xuera vetış — kafasından çıkarmak, unutmak
  • qafay xuera viyarnayış — kafasından geçirmek, düşünmek, aklından geçirmek
  • qafaym — kafalı
  • qafê (m) — (ağaç için) içi çürüme, içi çürük olma durumu, kofluk
  • qafik (n) — içi çürük ağaç gövdesi; | içi çürümüş (ağaç); | oyuk
  • qafikiy çim — göz yuvası, göz evi, içinde göz bulunmayan oyuk
  • qafikiy dar — ağaç oyuğu
  • qafikm — çürük, içi çürümüş olan
  • qafiy kerri — kaya uyuğu, mağara
  • qahbçi — kalıpçı
  • qahbkcrde — kalıblanmış olan
  • qahir quatik uııtış — kahır çekmek, acı çekmek,sıkıntısına katlanmak
  • qahnê (m) — kalınlık
  • qaide bıyayış — alışkanlık haline gelmek, kural haline gelmek
  • qaide kerdış — alışkanlık haline getirmek, kurallaştırmak
  • qaide qeyde — usul usul, çeşit çeşit
  • qaide raşt kerdış — kural çıkarmak
  • qaide rue-nayış — kuıal koymak
  • qaide, qa'ide (n) — kaide, kural, usul, tarz, nıetod, yöntem; | (türküde, müzikte) makam
  • qaideym — kurallı
  • qaira fehm kerdış — sözden anlamak, anlayışlı olmak
  • qal (m) — söz, laf, lakırdı
  • qal çarnayış — laf gezdirmek, laf taşımak, dedikodu etmek
  • qal bıyayış — konuşulmak, laf edilmek, bahsedilmek
  • qal cı eştış — laf atmak, söz dokundurmak
  • qal gueştari kerdış — söz dinlemek, laf dinlemek
  • qal qal akerdış — laf lafı açmak
  • qal qâl (qaiun) ra ardış — laf lafı açmak, söz sözü açmak
  • qal qırr — bağırıp çağırma, ağız kavgası
  • qal qırr kerdış — bağırıp çağırmak, yüksek sesle ağız kavgası etmek
  • qal tede vmdertış — sır saklamak, laf gezdirici olmamak
  • qal tepıştış — söz dinlemek, söze uymak
  • qal tıra nıvicayış — (birisinden) haber çıkmamak, haber alamamak
  • qal tıra teber kerdış — (birisini) ko• nuşturmak, birisinin ağzını yoklayarak laf almak
  • qal uvv behs kerdış — bahsetmek
  • qal vve-nıdarıtış — laf kaldırmamak, ters söze karşılık verecek yaradılışta olmak
  • qal yevv rey \\veşa — sözü bir kez söylemek iyidir
  • qala peyen — son söz
  • qala viryen — ilk söz
  • qaley ... bırnayış — (birinin) lafını kesmek, konuşmasını kesmek
  • qaley ... bıyayış — (birinin veya bir şeyin) lafı edilmek, sözü edilmek, bahsedilmek
  • qaley ... kerdış — (bir şeyin) lafım etmek, sözünü etmek, birisinden bahsetmek
  • qaley ... kotış — (bir şeyi) anlatmaya girmek, bir şeyden veya kişiden bahsetmek
  • qaley xue kerdış — kendinden bahsetmek, kendini veya yaptıklarını anlatmak, kendini övmek
  • qaley xue pey nınayış — lafını esirgememek, gereken cevabı vermek
  • qaley xue zunayış — lafını bilmek, ne konuştuğunu bilmek
  • qalib (m) — kalıp, küp biçiminde bir dökülerek yapılmış olan
  • qalib (n) — kalıp, bir şeye biçim vermeye yarayan araç | küp biçiminde yapılmış olan
  • qalib kerdış — kalıplamak
  • qalib rue-kerdış — kalıba dökmek, kalıp dökmek
  • qalib untış — kalıba çekmek
  • qalib vıstış — kalıba koymak, kalıba vurmak
  • qalibçiyê (m) — kalıpçılık
  • qalibey kerpiç — kerpiç kalıbı, bir kalıp kerpiç
  • qalibey sawuni — sabun kalıbı
  • qalibin — kalıplı
  • qalibiy kerpiç — kerpiç kalıbı, kerpiçe biçim veren araç
  • qalik (m) — kabuk (sert çekirdek, ceviz vb); | oyuk, içi oyuk olan
  • qalikey çim — göz çukuru, göz yuvası, gözü niçinde olduğu çukurlu yer
  • qalikey guêş — kulak çukuru; | kulak kepçesi
  • qalikm — kabuklu
  • qalin (n) — başlık, gelinin babasına verilen armağan, başlık parası
  • qalin bırnayış — başlık biçmek, gelinin babasına verilecek başlığı tespit etmek
  • qalin bıyayış — kalınlaşmak
  • qalin dayış — başlık vermek
  • qalin kerdış — kalınlaştırmak
  • qalin rue nayış — başlık koymak
  • qalinyer — daha kalın
  • qalm — kalın
  • qalumdi mendış — lafta kalmak, söylediğini yapmamak
  • qalun derg kerdış — sözü uzatmak, lafı uzatmak
  • qaluni gırdun dayış — büyük laf etmek, büyük sözler söylemek
  • qamyon, kamyon (m) — kamyon
  • qamyonçi — kamyoncu
  • qamyonçiyê (m) — kamyonculuk
  • qanb bestış — kalıp bağlamak, (binanın) kalıbını hazırlamak
  • qanbn kerdış — kalıba dökmek
  • qanser (n) — kanser
  • qanun (n) — kanun, yasa
  • qanun ruenayış — kanun koymak, yasalaştırmak
  • qanun ruenıyayış — kanunlaştırılmak, yasa haline getirilmek
  • qanun vecıyayış — kanun çıkarılmak, yasalaştırılmak
  • qanun vetış — kanun çıkarmak, yasalaştırmak
  • qanunen — kanunen, yasal olarak
  • qanuni — kanuni, yasaya uygun
  • qanunin — kanunin
  • qapon (n) — kantar, bir tartı aıacı
  • qaponiri dayış — kantara vurmak, bir şeyi kantarla tartmak
  • qapqap (n) — takunya, nalın
  • qapqapik (n) — takunya, nalın
  • qapqapin — takunyalı
  • qapun (n) — evin içinden bodrum katına inen özel merdiven
  • qaput (n) — kaput, kalın palto
  • qaqa — saçı kökünden kesilmiş olan, başı çıplak
  • qaqayê (m) — saçı kökünden kesilmiş olma durumu, başı çıplak olma durumu; | kellik
  • qaqibnayiş — keklik ötmek; | meydan okumak
  • qar — boğazdan çıkan kalın ve boğuk ses
  • qar qar — bar bar, boğazdan kalın ses çıkararak
  • qar qar kerdış — bar bar etmek, bar bar bağırmak
  • qar qar qarayiş — bar bar bağırmak
  • qar qarey ... bıyayış — bar bar bağırmak, bağırarak ağlamak
  • qarayiş — (keçi, koyun) bağırmak;
  • qâl dayış — konuşmak; | alehte konuşmak, laf dokundurmak
  • qâl eşnavıtış — laf işitmek, azarlanmak, paylanmak
  • qâl kotış — söze başlamak, anlatmaya başlamak; | konuşmaya dalmak
  • qâl tıra vatış — söz söylemek, birisini lafla incitmek, azarlamak
  • qü dayış — şişmek, şişlik oluşmak
  • qebadayi — kabadayı
  • qebadayi bıyayış — kabadayılaşmak
  • qebadayiyê (m) — kabadayılık
  • qebadayiyê kerdış — kabadayılık taslamak
  • qebahat (n) — kabahat, suç, kusur
  • qebahat ... ser eştış — (birine) kabahati yüklemek
  • qebahat bıyayış — kabahat işlenmek
  • qebahat kerdış — kabahat etmek, kabahat işlemek
  • qebahat tede venayış — (birinde) kabahat bulmak, hatalı görmek
  • qebahatin — kabahatli, kusurlu
  • qebale — kabala, götürü
  • qebale gırotış — (bir işi) götürü almak; | durmadan yoğun çalışmak
  • qebaleçi — kabalacı
  • qebila (m) — kabile
  • qebir, qebr (m) — kabir, mezar
  • qebiz bıyayış — kabız olmak
  • qebiz, qebz (n) — kabız
  • qebizm — kabızlı
  • qebrax — pezevenk, namussuz
  • qebraxê (m) — pezevenklik, namussuzluk
  • qebristun (n) — kabristan, mezarlık
  • qebul bıyayış — kabul edilmek, kabul olmak
  • qebul kerdış — kabul etmek, kabullenmek
  • qebul, qewil (n) — kabul
  • qebş (m) — tutam, deste, demet
  • qebş kerdış — tutamlamak
  • qebş qebş — tutam tutam, deste deste
  • qebşey vılıkuıı — bir tutam çiçek, çiçek demeti
  • qeda — feda, kaza
  • qeda bela — kaza bela, felaket; | inat etme, inatla
  • qeda bela ser ameyış — başına felaket gelmek
  • qeda kerdış — (birine) kurban etmek
  • qeday ... bıyayış — (birine) feda olmak, kurban olsun
  • qeday ... gırotış — belasını almak
  • qedayif, kada if (m) — kadayıf
  • qedayifçi — kadayıfçı
  • qedayifçiyê (m) — kadayıfçılık
  • qedênaye — kurtarılmış olan
  • qedênayiş — bitilmek; | tiiketmek; | kurtarmak
  • qedeh (n) — kadeh, bardak
  • qedeme (n) — kademe, aşama
  • qedene — kadana, bir cins iri at; | iri yarı, güçlü
  • qederiy üllahi — Allahın taktiri, Allahın emri
  • qederiy Homayra — tanrıdan, Allahtaıı, iyi ki, tesadüf olarak, rastlantı sonucu
  • qederiy xuera yers bıyayış — kaderine küsmek, talihine küsmek
  • qedife (n) — kadife
  • qedifeym — kadifeli
  • qedik (n) — pamuktan beyaz dokuma, kefen bezi, torba bezi, patiska bezi, amerikan bezi
  • qedim (n) — keser
  • qedir uw qiymet — kadir kıymet, saygınlık
  • qedir, qedr (n) — kadir, kıymek, değer, önem
  • qediriy ... zunayış — kıymetini bilmek, önem vermek
  • qedirzunaye — kadirbilir, değerbilir
  • qediyaye — bitik, bitmiş olan; | kurtulmuş olan
  • qediyayiş — bitmek; | tükenmek; | kurtulmak
  • qediyayiş ameyış — bitirilmek; | tüketilmek; | kurtarılmak
  • qef (n) — akar sularda sürüklenerek kenara atılmış ağaç veya odun parçalan
  • qefehyayiş — kilitlenmek; | (iş yeri) kapanmak; | yormak
  • qefel, qefil (ıı) — kilitleme; | yorma, yorgunluk
  • qefelnaye — kilitli; | kapalı
  • qefelnayiş — kilitlemek; | (bir şeyi) kollarıyla sarmak, zaptetmek; | (para vb) bir şeyi birisinden koparmak, -den güçlükle elde etmek; | (birini) yormak
  • qefes (n) — kafes
  • qefes kerdış — kafese koymak, kafeslemek
  • qefes vıstış — kafese koymak
  • qefesm — kafesli
  • qefhyaye — yorgun
  • qefle (n) — grup, takım, küme
  • qefle bıyayış — gruplaşmak, kümeleşmek
  • qefle kerdış — gıuplandırmak
  • qefle qefle — grup grup, takım takım
  • qefliyayiş — yorulmak
  • qehir bıyayış — kahrolmak
  • qehir kerdış — kahretmek
  • qehir quatik — kahır, derin acı, sıkıntı; | kahır ve zıkkım
  • qehir uııtış — kahır çekmek, sıkıntı çekmek, sıkıntı çekmek
  • qehir vênayiş — kahır görmek, acı görmek, sıkıntı çekmek
  • qehir, qehr (n) — kahır, üzüntü, acı, sıkıntı
  • qehiriy ... untuş — (birinin) kahrını çekmek, acısını çekmek
  • qehnyaye — kahııiı, üzüntülü
  • qehnyayiş — üzülmek, kederlenmek
  • qehremmiê (m) — kahramanlık
  • qehremun — kahraman, yiğit
  • qehremun bıyayış — kahramanlaşmak, kahraman olmak
  • qehremunê ra-muetış — kahramanlık göstermek, yiğitçe davranmak
  • qehrnaye — üzüntülü, acı ve üzüntü çekmiş olan
  • qehrnayiş — üzmek, acı çektirmek
  • qehwe (n) — kahve
  • qehweçi — kahveci
  • qehweçiyê (m) — kahvecilik
  • qehwewo şıtııı — sütlü kahve
  • qehwexune (n) — kahvehane, kahve
  • qela — karga, tüyleri siyah beyaz renkte olan karga
  • qela, qeFa(m — kale
  • qelaci — kaleci
  • qelafet (n) — boy bos, vücut
  • qelafetiy ... cadı bıyayış — boyu po su yerinde olmak, yakışıklı olmak, güzel olmak
  • qelafetm — boylu poslu, yakışıklı
  • qelaqurtik (m) — boğmaca
  • qelay bıyayış — kalaylanmak
  • qelay kerdış — kalaylamak
  • qelay, qela (m) — kalay
  • qelayçi — kalaycı
  • qelayçiyê (m) — kalaycılık
  • qelayçiyê kerdış — kalaycılık etmek
  • qelaykerde — kalaylı, kalaylanmış
  • qelaym — kalaylı
  • qelaş (n) — yarık, yarılmış yer, yarma
  • qelaşiyaye — yırtık, yarık, çatlak, yırtılmış olan
  • qelaşiyayiş — yarılmak, çatlamak
  • qelaşnaye — yarık, çatlak, yırtık, yardırılmış olan
  • qelaşnayiş — yarmak, çatlamak
  • qelçax, qeçax — kaçak
  • qelçaxçi — kaçakçı
  • qelçaxçiyê (m) — kaçakçılık
  • qelçaxê (m) — kaçaklık, kaçak olma durumu
  • qelê qelê — topak topak, topaklar halinde
  • qelb (n) — kalp, yürek
  • qelb (n) — mide bulantısı; | tiksinti
  • qelb gırotış — kalp hastalığına yakalanmak
  • qelb ra-gırotış — gönül almak, sevindirmek
  • qelb şıkıtış — kalp kırmak, incitmek
  • qelbin — kalpli
  • qelbiy ... ameyış — bulantı gelmek, kusması gelmek,midesi bulanmak
  • qelbiy ... kotış — kalbine düşmek, kalbine doğmak, içine doğmak
  • qelbiy ... pak bıyayış — kalbi temiz olmak, kötü düşüncesi olmamak
  • qelbiy ... purye dayış — kalbi hızlı vurmak,, kalbi çarpmak; | heyecanlanmak
  • qelbiy ... pırtayış — kalbi çarpmak, kalbi atmak; | tasalanmak, endişelenmek
  • qelbiy ... ragırotış — gönlünü almak sevindirmek
  • qelbiy ... siya bıyayış — kalbi kararmak, inancını yitirmek
  • qelbiy ... tıra ameyış — (bir şeyden) nefret etmek, tiksinti duymak, tiksinmek
  • qelbiy ... tıra mendış — (birisinden veya bir şeyden) kalbi kırılmak
  • qelbiy ... veşayış — kalbi yanmak, kalbi sızlamak
  • qelbiy ... vıraştış — kalbini yapmak, gönlünü yapmak
  • qelbiy ... şıkıyayış — (birinin) kalbi kırılmak
  • qelbiyayiş — (mide) bulanmak, mide alt üst olmak
  • qeldapey — ters, yanlış; | ters yüzlü, ters yüz edilmiş olan, tersten
  • qeldapey (m) — deynekle oynanan bir oyun
  • qeldapey çarnayış — ters yüz etmek
  • qeldapey kay kerdış — \"deynek oyunu\"" oynamak"
  • qeldapey pıra gırotış — (giysiyi) ters yüz giymek
  • qeldapey vıraştış — tersine yapmak, yanlış yapmak, ters yapmak
  • qeldaye — ters yüz edilmiş olan; | devrik, devrilmiş olan
  • qeldayiş — ters yüz etmek, alt yüzü üste çevirmek; | devirmek, yere yıkmak
  • qeldiyayiş — ters yüz edilmek; | devrilmek, yıkılmak
  • qele (n) — topak, parça
  • qeleb (n) — kusmuk, kusma, istifra
  • qelebahx bıyayış — kalabalıklaşmak
  • qelebahx, qerebahx — kalabalık, sayıca çok; | giirültü
  • qelebalix kerdış — kalabalık etmek
  • qelebiyayiş — kusmuğu dışarı edilmek, istifra edilmek; | çiğnerek veya basarak gitmek
  • qelebnayiş — kusmak, istifra etmek; | içeriye zorla tıkamak
  • qelem (m) — kalem
  • qelem akerdış — kalem açmak
  • qeley guin — kan pıhtısı
  • qeley lıerr — toprak tezeği, tezek
  • qeley sual — tuz topağı
  • qeley turaq — çökelek topağı, çökelek parçası
  • qellik (n) — kilit, kapatma aleti, anahtar mekanizması
  • qelur cı dayış — (birine) acı vermek, sıkıntı vermek, üzmek
  • qeluriy ... nıuııcıyayış — kahrım çekememek, birinin yaptığı olumsuzluklara katlanamamak
  • qelurm — üzüntülü, sıkıntılı
  • qelurun ver nıerdış — kahrından ölmek, üzüntüden ölmek
  • qelurunra, qehirra — üzüntüden, kahırdan
  • qic-ik — küçük, küçücük
  • qij — çığlık sesinden bir yansıma
  • qij wij — bağırış çağırış, şamata gürültü, çığlık ştına
  • qijayiş — cıyaklamak, çığlık atmak, acı acı bağırmak, ince ve keskin sesle ağlamak
  • qiji tıra vetış — bağırtmak, çığlık çıkarmasına neden olmak
  • qiji vviji bıyayış — acı acı bağrışmak çığlık atılmak
  • qiji vviji kerdış — acı acı bağırmak, çığlık atmak
  • qiji wiji — bağırtı çağırtı, şamata, çığlık çığlık üstüne
  • qiji wiji ... ser nayış — bağırtmak, çığlık attırmak
  • qiji xuera vetış — çığlık çıkarmak, çığlık atmak
  • qiji, qêji (m) — çığlık, ince ve keskin sesle bağırma
  • qijnayiş — ağlatmak, çığlık atmasına neden olmak, cıyaklatmak
  • qil (n) — vurma sonucu vücutta oluşan ceviz büyüklüğünde şişkinlik, kabarıklık, şişlik
  • qilik (n) — şişlik, şişkinlik
  • qilik wcdayiş — şişmek, şiş oluşmak
  • qilikin — şiş, şişkin; | şişkinliklerle kaplı olan
  • qim kerdış — yetmek, yeterli gelmek; | yetinmek, azımsamamak
  • qim pê nıkerdış — yetinmemek, azımsamak
  • qim, qêm (n) — yetinme, yeterli bulma, kanaat; | yeterli
  • qimiy xue cı ardış — bir şeyi kendine yeter bulmak, yetinmek; | kanaat getirmek
  • qimiy xue kerdış — yetinmek, yeterli bulmak
  • qineste (n) — kalça kemiği
  • qinkey ... anıyayış — boğazı açılmak
  • qinkey ... ginyayış — boğazı kapanmak, sesi kısılmak
  • qinkey ... gıredıyayış — boğazı düğümlenmek, üzüntüden boğazı tıkanmak
  • qinkey ... tepıştış — boğazını tutmak, yakasına yapışmak
  • qinkey xue pia nayış — boğazını kısmak, bağazını sakmak
  • qinkey xueri w ar kerdış — boğazından indirmek
  • qinkra bınıy deynra şayış — gırtlağa kadar borca batmak
  • qinkra bınıy deyındı bıyayış — gırtlağına kadar borcu olmak
  • qinn — ziftli
  • qinquliz (n) — kıçını dikme, amut, götünü havaya dikme; | takla; | domalma
  • qinquliz dayış — kıçını havaya dikmek, amuda kalkmak
  • qinter (n) — kantar
  • qintern dayış — kantara vurmak, kantarla tatmak
  • qir (n) — zift, kara sakız
  • qir bıyayış — ziftlenmek
  • qir kerdış — ziftlemek
  • qiral, qilar — kral
  • qiralê (m) — krallık
  • qirç qirç — gıcırdayarak
  • qirç qirç kerdış — gıcırdatmak
  • qirçayiş — gıcırdamak; | (karga) gaklamak; | çatırdamak
  • qirçi (m) — gıcırtı; | karga sesi; | sert bir çubuğun kırılma sesi
  • qirçik (m) — boğaz, gırtlak; | boğaz düğümü
  • qirçikey ... gırotış — (birinin) boğazım tutmak, boğazına yapışmak
  • qirçikey ... pia nayış — (birinin) boğazını sıkmak
  • qirçikey ...-a dûsyayış — gırtlağına sarılmak
  • qirçnayiş — gıcırdatmak; | (karga) ses çıkarmak, gaklamak; | çatırdatmak
  • qirêncele, qiryencele (n) — kurbağa
  • qirbelek — kısa kulaklı ve alaca renali (hayvan)
  • qirbun bırnayış — kurban kesmek
  • qirbun bıyayış — kurban olmak, feda olmak; | aşırı sevgiyi belirtmek veya yalvarmak için söylenilir
  • qirbun dayış — kurban vermek, kurban kesmek; | can kayıbına yol açmak
  • qirbun kerdış — kurban etmek, kurban kesmek; | kendi çıkarı için birini feda etmek
  • qirbun, qurban — kurban
  • qirbunibi — kurban olayım
  • qirik, qirrik (m) — gırtlak, boğaz
  • qirikey ... pia nayış — boğazım sıkmak, sıkıştırmak
  • qirikey ... zuwa bıyayış — boğazı kurumak, çok susamak
  • qirikey ...-dı mendış — boğazında kalmak, kursağında kalmak
  • qirikey ...-ra perrayış — boğazına sıçramak, boğazında kalmak, nefes borusuna yiyecek kaçmak
  • qirikey ...-rı war nışayış — boğazından inmemek, yemek istememek
  • qirikey xue akerdış — boğazını açmak
  • qirikey xue ciera kerdış — boğazını yırtmak, yırtınmak, defalarca söylemek; | boğazı yırtılırcasma bağırmak
  • qirikey xue dırnayış — boğazını yırtmak, çok bağırmak, çok tekrarlayarak söylemek
  • qirikey xuech kerdış — boğazına indirmek; | abur cubur yemek
  • qirikey xuera de bırnayış — boğazından kesmek
  • qirmeyin — pil süsü yapılmış (fistan)
  • qirmik (n) — diken gibi sert ve sivri dalcık veya bitki sapı, kılçık
  • qirmikm — sert ve sivri dalcıkları olan, kılçıklı, dikenli
  • qirnni untış — tırpan çekmek, tırpanlamak
  • qirp qerefiyayiş — çat kırılmak, çat kopmak
  • qirp qerefnayiş — çat kırmak, çat koparmak
  • qirpayiş — çat diye ses çıkarmak; | (pannakları) çıtlamak
  • qirpi (m) — kuluçkaya yatmış tavuk . sesi, tavuğun kesik kesik sesi; | çatırtı, çıtırtı
  • qirpnayiş — gurk gurk etmek, tavuk gurk gurk diye ses çıkarmak; | çat diye ses çıkartmak, (parmakları) çıtlatmak
  • qirqirr (m) — yüksek sesle dırdır
  • qirqirr kerdış — yüksek sesle dırdır etmek; | ağız kavgası yapmak, bağırıp çağırmak
  • qirrayiş — (kurbağa) ses çıkarmak
  • qirri (m) — kurbağa sesi
  • qirrim kerdış — tırpanlamak, tırpanla biçmek
  • qirrim, qerrim (m) — tırpan
  • qirrimçi — tırpanlama işinde çalışan
  • qirrimra vıyarnayış — tırpandan geçirmek, tırpanlamak
  • qirt qırt kerdış — gak gak etmek; | dırdır etmek
  • qirtayiş — (karga) gaklamak
  • qirti (m) — karga sesi
  • qirtnayiş — (karga) gak gak etmek, gak sesini çıkartmak
  • qirycstik, qinstik (n) — solucan
  • qiryestikm — solucanlı
  • qirşm — çöplü, küçük çöp parçaları bulunan (yer)
  • qisaym — konuşmalı, sözlü
  • qisim qisim — kısım kısım, bölüm bölüm, ayrı ayrı
  • qisimyek, qismiyek — bir ktsım, bir bölüm
  • qismctiy ... bırıyayış — kısmeti kesilmek, kısmeti bağlanmak
  • qismet (n) — kısmet, nasip
  • qismet bıyayış — kısmet olmak
  • qismet kerdış — kısmet etmek
  • qismet verıy lınguniy ... anıeyış — kısmeti ayağına gelmek
  • qismetin — kısmetli
  • qismetiy ... anıyayış — kısmeti açılmak, işleri iyi gitmeye başlamak
  • qismetiy ... vicayış — kısmeti çıkmak
  • qit — küçük, ufak
  • qit-nlck — küçücük
  • qitalek — küçücük, ufacık
  • qitalekê (m) — küçüklük, ufaklık
  • qitayiş — gıdaklamak (tavuk)
  • qitê (m) — kıtlık, azlık
  • qitê (m) — ufaklık, küçüklük
  • qitik (m) — (tere yağı) topağı
  • qitikey runi — tere yağı topağı, yaklaşık yüz gram ağırlığında tere yağı topağı
  • qitnayiş — gıdaklamak, (tavuk) kesik kesik bağırmak
  • qixayiş — öksürmek
  • qixiym — öksürüklü
  • qiyafet (n) — kıyafet, kılık
  • qiyamct anıeyış — kıyamet kopmak
  • qiyamef (n) — kıyamet
  • qiyamet ardış — kıyamet koparmak, dünyanın sonu getirmek
  • qiyamet piera nıyayış — kıyamet kopmak, dünyanın sonu gelmek
  • qiyamet ra bestıyayış — kıyamet kopmak, bir kıyamettir gitmek
  • qiyamet rue ınyayış — kıyamet kurulmak, kıyamet kopmak
  • qiyas — kıyas, denkleştirme yolu
  • qiyas bıyayış — kıyaslanmak
  • qiyas kerdış — kıyaslamak, karşılaştırmak, mukayese etmek
  • qiyinetra vıstış — kıymetten düşürmek; | küçültmek
  • qiylix, qiylik (n) — bir ağaç cinsi
  • qiymet (n) — kıymet, değer
  • qiymet cı dayış — kıymek vermek, değer vermek
  • qiymet cı nıdayış — kıymet vermemek; | küçümsemek
  • qiymet cı nıdıyayış — kıymet verilmemek; küçümsenmek
  • qiymet gırotış — değer almak, kıymetlenmek, değer kazanmak
  • qiymet kerdış — kıymet etmek, değer sağlamak
  • qiymetin bıyayış — kıymetli olmak, kıymetlenmek, kıymetleşmek, kıymetli duruma gelmek
  • qiymetiy ... zunayış — kıymetini bilmek, değerini bilmek
  • qiymetm — kıymetli
  • qiymetm kerdış — kıymetli etmek, kıymetleştirmek, kıymetli duruma getirmek
  • qiynny xue kerdış — yetinmek
  • qiynny xue nıkerdış — yetinmemek
  • qiynxyer (n) — yaprakları ve kabuğu kavağınkine benzeyen bir çeşit orman ağacı
  • qiys (z) — loğu çekme işine yarayan tahtadan bir alet
  • Qizilbaş — Kızılbaş, Alevi
  • qizilqurt (m) — öldürücü bir hastalık; | zıkkını (olsun)
  • Qiznbaşê (m) — Kızılbaşlık, Alevilik
  • qmdaye — (kaba) götveren
  • qmey xue ciera kerdış — kıçını yırtmak, bütün gücünü kullanarak
  • qmgird — kalçalı, kalçaları büyük olan
  • qmkcy ...-a dfısyayış — boğazına sarılmak, tehdit etmek
  • qmquliz bıyayış — takla dönmek; | domalmak
  • qmquliz dıyayış — kıçı havaya dikilmek; | takla atmak
  • qmquliz kerdış — takla dönmek, takla atmak; | domaltmak
  • qmverm — geniş kalçalı
  • qom dayış — (su) boy vermek, boylanmak; | uzamak
  • qom qelafet — boy bos
  • qom qelafetiy ... cadı bıyayış — boyu posu yerinde olmak, boylu poslu olmak
  • qom vetış — boy atmak, boyu uzamak, gelişmek
  • qomçi (n) — kamçı
  • qomçi bıyayış — kamçılanmak
  • qomçi kerdış — kamçılamak
  • qomçiym — kamçılı
  • qomey xuera mşarmıyayış — boyundan utanmamak, boyundan utanmadan
  • qomey xuera nıunıyayış — boyuna bakmamak, boyuna poşuna bakmadan, utanmadan
  • qomiser — komiser
  • qomiserê (m) — komiserlik
  • qomisyon — komisyon
  • qomisyonê (m) — komisyonluk
  • qomite — komite
  • qomiş (n) — kamış
  • qomm — boylu; | az derin, derinliği bir boyu aşmayan (su)
  • qomunist — komünist
  • qomunistê (m) — komünistlik
  • qomunizm (n) — kominizm
  • qomıyayış — birinin yardımına gereksinim duymak, birine işi düşmek
  • qonax (n) — konak
  • qonnşm — kamışlı, kamışlık
  • qonı (m) — boy, vücut uzunluğu; | derin olmayan, derinliği insan boyu aşmayan (su)
  • qos, qews — kavisli eğik; | bir çeşit hallaçlık aleti
  • qowl, qewl (n) — söz,' anlaşma
  • qowliy .. -ra — söylediğine göre, anlatığına göre
  • qowlra — sözde, dediğine göre